bahar

12 /
yakov petroviç golyadkin yakov petroviç golyadkin
nisan ayının ortasına kadar havaların akşamları bu kadar ayaz olduğunu hatırlamıyorum istanbul'da. ama dün akşam o ayaz kırıldı, soğuk kırıldı. dün akşam hava iyiydi moda sahiline inanacak kadar.

benim kıçım eğer moda çimlerine bir akşam değmişse o zaman işte bahar gelmiştir.

ama asıl bahar yarın gelecek umarım.
geçmiş zaman yolcusu geçmiş zaman yolcusu
doğa, her bahar ayları geldiğinde süslendi; kokular süründü; allandı pullandı; gözlerini süzdü; insana "gel," dedi, "benimle ol, yeniden doğ..." insan bu sözlere kandı: her bahar ayları geldiğinde doğayla raks etti; şehvetle dudağına bir öpücük kondurup sevindi, mutlu oldu; sarhoşluğun keyfiyle kendinden geçti. doğa, insanı aldatmak için baharı yarattı; onu sonsuzca döneceğine, bu tatları daima tadacağına kandırdı. bahar ayları gelip çattığında, doğanın cezbedici kokularına, şuh kahkahalarına, şen raksına, aldatıcı güzelliğine kapılmamak için... bir dua gibi şu sözleri tekrar etmek gerekir:

"i̇nanma ceketim, inanma
kuşların söylediklerine;
benim mahrem-i esrârım sensin.

i̇nanma, kuşlar bu yalanı
her bahar söyler.
i̇nanma ceketim, inanma!"


12 /