bazı acı gerçekler

güse güse
sağlıklı insanların çürük raporu alıp askere gitmediği günlerde, benim özürlü kardeşimin özürlü olduğunun 1 hafta askeri hastanede devlete ispatlanmaya çalışılması.

arkadaşlar kardeşim özürlü, bunu bana üzülün, acıyın ya da sempati duyun diye yazmıyorum zira ben kardeşimi çok özel bir ruh ve bizim ailemize bir armağan olarak gördüm hep. iyi ki o benim kardeşim. insanlar bazen bana, üzülme böyleleri çok yaşamaz dediğinde o insanları gırtlaklayasım gelir. evet onun için öyle yaşamak zor olsa da yaşam onurlu bir şey, güzel bir şey ve allah ona uzun ömür versin, bakımı vs benim için şereftir. hiçbir zaman gocunmadım asla da gocunmam.

neyse kardeşim 18 yaşına basınca askerlik yoklaması geldi, herhalde 2004 ya da 2005'e denk geliyor. ama gerçekten özürlü, yürüyemeyen, konuşamayan kardeşimin özürlülüğünü devlete ispatlamamız gerekiyordu.

annemler 1 hafta gidip geldiler. babam askeri hastanenin komutanıyla kavga etti. yüksek rütbeli bu asker onu tutuklatmakla tehdit etti. sebep: çocuğu yürüyemediği için 5 dakika kapının önüne arabayı bırakıp, içeriye çocuğu götürüp geri gelip arabayı park etmeye gitmesi.

kapıda sivil araba duramaz, içeri giremez tamam askeri bir kurum haklısın ama bazen kurallar insani sebeplerle esnetilebilir.

ama sen bizzat vergisiyle maaşını aldığın vatandaşı, hem de evladıyla sınanmakta olan, çocuğum sağlam olsaydı da askerliğini yapsaydı diye ağlayan insanı tutuklatmakla tehdit edecek kadar insanlığını yitirmişsin.

babam da demiş ki sen kimsin? kendini ne sanıyorsun? elinden geleni ardına koyma, o mahkemede özürlü çocuğunu indirmek için arabasını kapının önüne park etti diye tutuklattım demekten utanmayacaksan ben şerefimle yaşamış bir insan olarak kendimi savunmaktan, gerekirse hapse girmekten utanmam demiş.

tabii ki bir şey olmadı.

millet olmayan hastalıklara raporlar düzenletip askere gitmezken benim ailem 1 hafta hakarete uğramış hissetti. yine de iyi yanından bakmaya çalıştılar. hastanenin bahçesinde çeşitli görevlerle askerlik yapmakta olan erlerle kardeşime fotoğraflar çekip, bunlar da onun askerlik fotoğrafları diye albümüne koydular.

bu özürlü ailelerinin uğradıkları korkunç muameleler bu kadarla kalmıyor, devamını da yazacağım. bir de iyileşme olasılığı olmayacak kadar özürlü olduğu belli olan insanların, sürekli rapor yenileme ve o raporları almak için devlet hastanelerinde sürünme faslı var.
bu başlıktaki 17 giriyi daha gör