bir erkeğin ağlaması

olea olea
erkek olmasından ziyade baba olması sıfatı ağladığını gördüğümde yıkmıştı beni, 6-7 yaşlarındaydım. her zaman agresif ve güçlü bir baba karakteri vardı evimizde, dediğim dedik cinsinden, herkesin saygı duyduğu ve bir miktar korktuğu. o gece doğduğumuz evde, yanan sobanın kıyısında yaşlı bir kadının kucağında etrafımdaki kalabalığı anlamaya çalışırken, sadece kadınlarla dolu olan odaya girdi babam, bir somyanın üzerine oturdu ve çocuk gibi hıçkıra hıçkıra ağladı, gözyaşları yağmur gibi akıyordu yüzünden. şaşkındım, nasıl olurdu ki, babalar ağlamaz, hatta ben ağladığımda bana bile kızan benim babam asla ağlamazdı. garip şeyler oluyordu ve anlayamıyordum. kısa bir süre sonra öğrendim; halam ölmüş, 20 yaşında gencecik kardeşini toprağa koyduğu için ağlamış o akşam... hayattaki en büyük yaralardan birini almış, aslında babam da herkes kadar insanmış.
bu başlıktaki 16 giriyi daha gör