çalışan insanlara üzülmek

yoltengri yoltengri
antik yunanda para kazanmak, karnını doyurmak için çalışmak utanılacak bir şeydi ve kölelerle toprak kölelerine göreydi. özgür bir yunan sporla, askerlikle, siyasetle... ilgilenir para kazanma işini kölelere yaptırırlar toprak kölelerinin ürettiklerinin bir bölümünü kendileri kullanır geri kalanını da dışarıya satarlardı.
ila ila
çocukken pencereden ise gidenleri ya da işten gelenleri izler, için için üzülürdüm hallerine.bizim dükkanımiz vardı en azından. büyüyünce anlıyorsun, insan için sadece çalıştığı kadarı olduğunu. emeğim alın terim ne ediyorsa iste, bir liraysa bir lira. kuru ekmekse payım, kuru ekmek. bazen susmak da bir mücadeledir çünkü.
seniburdakimseduyamazbebek seniburdakimseduyamazbebek
bir çalışan olarak en başta en çok ben kendime üzülüyorum. doğada, gezerek, temiz hava soluyarak, anın tadını çıkararak geçirebileceğim tüm zamanı azıcık bir paraya başka insanlara sattığım için en çok kendime ben üzülüyorum. polyanna tarafımız şükürler olsun işimiz var dese de, bu gerçek değişmiyor.
kendinibulamayankız kendinibulamayankız
hobi olarak yaptığımdır. ne zaman boş kalsam başlarım üzülmeye. ilk bir ağırlık çöker, bir hüzün gelir oturur, ardından bedenimin yorgunluğunu duyumsarım, özellikle boyun ve bacak kaslarımın ağrısını hissederim, gözlerim bulanıklaşır, saate bakarım;18.00; ne yapılır bu saatte? eve gidip dinlenmek, yemek yemek. oturmak ve oturmak... duvarlara bakarken şunu sorarım sadece; ne için? tüm bunlar tam olarak ne için? neden bu yol? saçma sapan, sevmediğim bir şehirde, küçük bir yerde, sınırlı sayıda insanla saatlerce çalışmak, sosyalleşememek, olanak yaratamamak, emeğinin karşılığını alamamak, stres... hayalin ne olduğunu bile unuttum. bir ev mi? sahil kasabasında yaşamak mı? tarla mı? para mı? gezmek mi? lunaparka gitmek mi? çay içmek bile olabilir. hayalin ne olduğunu unutan biri için ne farkeder? her hayalin içinde kırılarak, sonunda hayale yabancılaşmış birine farkeder mi? tüm dünyaya, aynalara, gözlere, dudaklara, gökyüzüne, canım dediğine... donarak solan birine ne yapabilirsiniz?
tuzukuruhahahi tuzukuruhahahi
öff bak gene kendime acıdım. artık üzülemiyorum acıyorum. acımak bile kifayetsiz.
ruhum acıyor aynaya bakan gözlerim acıyor giyenen bedenim sızlıyor.
ben ki sadece düşene yardım etmeyi tercih eden biri olarak her gün onca insana nasıl yardım edeyim amdmsk!
iş fark etmez ben çalışmayı sevmiyorum.
befega befega
çalışan insanlara seviniyorum.
işsizlikteki artışları gördükçe.

çalışanın işindeki mutluluğu/mutsuzluğu şimdilik onun problemi.
pyxis pyxis
bende tam tersi çalışmayan insanlara üzülüyorum.

evet, genel olarak para kazanmak için çalışıyoruz ama aynı zamanda beynimizi aktif tutmak, tembelleşmemek içimn de çalışıyoruz. ne demişler işleyen demir ışıldar
2