çavdar tarlasında çocuklar

kılavuz karga kılavuz karga
üslubu emrah serbes sayesinde tanıdık gelse de , serbes'in de salinger'den etkilenmediğini düşünmek abes kaçar. keza serbes'in deliduman ve erken kaybedenler'ini daha önceden okuduğum için alışkındım bu tür üslublara. yine de öncüllerin yeri her zaman başka.

oldukça revaçta olan bu kitabı kütüphaneden aldığımda bu kadar akıcı olacağını tahmin etmemiştim. gerçi hiç de merak etmemiştim insan neden harıl harıl okuyor diye. kitaba başlayınca sebebini anlamış oldum. fazla bir edebi derinliği olmasa da, ergenlik bunalımları yaşayan bir gencin yabancılaştığı sosyal hayata karşı olan tavrı oldukça iyi anlatılıyor. sürekli bir isyan halinde, herşeyle her an ters düşebilecek bir genç olan holden'ın bu ters görüntüsünün altında kırılgan bir benliğinin olduğunu sıklıkla vurguluyor yazar. üstelik bu durumu holden'ın ağzından kendi kendine yaptığı itiraflarla okuyoruz. tıpkı görmek istemediğimiz yanlarımızın içten içe farkında olsak da, güçlü görünme isteğinin buna galip geldiği zamanlarda yaşadığımız iç mücadeleler gibi. holden da roman boyunca kendi gerçekliği ile mücadele ediyor. belki de en büyük korkusu, büyüyünce o çok nefret ettiği insanlar gibi olmaktı.
bu başlıktaki 17 giriyi daha gör