ceplerimiz boş

kağıttan kule kağıttan kule
minik kizim oyalansin diye cizgi film actim. turk yapimi bir cizgi film oynuyor. bos ve doluyu ogretiyorlar sarkiyla. surekli "bardaklar dolu ceplerimiz bos" diyor sarkida ve cocuklar ceplerini disari cikarip bos oldugunu gosteriyor. paranoyakca mi bilmiyorum ama cocuklara subliminal mesaj verildigini dusunuyorum. bana hep kanaat etmek ogretildi. annem elindekiyle yetinmeyen insanin kotulugunu anlatti hep. izledigim tum turk filmlerinde zengin olnak isteyen kadinlar sonunda orospu oldular. fazlasini kendimize hak gormeyerek buyuduk. bu yastan sonra da cebime trilyon biraksalar muhtemelen "yav olur mu oyle sey" deyip fakire fukaraya dagitmaya kalkarim kendimi zengin sanip. kizimi da ayni gereksiz kanaatkarlikla buyutmek istemiyorum. kendini bu kadar degersiz gormesin. hak ettigine inansin. kanali degistiriyorum simdi.