cins kedi beslemek

the cekat the cekat
bir arkadaşımın british shorthair cinsi kedisinin oğullarından birini alıyorum önümüzdeki hafta. bal rengi gözleri, hafif maviye kayan koyu gri rengi ile dikkat çekiciler doğrusu. aldıktan sonra instagramda bebeklik ve daha sonra da yetişkinlik dönemi olmak üzere iki fotoğrafını paylaşmayı düşünüyorum pek bir eleştirilse de bu durum. *

bir hususta evet kendimi eleştirebilirim. çok kez sokak kedilerini komşularım görmeden eve alıp arada birlikte yaşadığımız oldu ama devamlı surette sahiplenemedim kendilerini. hatta birisini unutmam, sabah dışarı bırakmıştım bir daha almamak için. akşama doğru geldiğimde evin yakınlarında birbirimizi gördük, ben istemediğim için biraz da yüzümü ekşiterek başımı döndüm başka bir tarafa. yanıma gelecek ve sırnaşacak diye beklediğim o tekir cinsi kedi, içimi mi anladı nedir tekrar baktığımda kaybolmuştu, yer yarılmış ve içine girmişti sanki. bir daha görmedim kendisini. gurur yapmıştır diyeceğim ama hayvanlarda var mıdır bilemiyorum. fakat ben öyle hissettim.
birfincancay birfincancay
zor iş. cins kediler hassaslar. şapşallar. genleri itibariyle eksikler. çoğunun dışından sevimlilik akıyor ama birçok hastalıkla-zorlukla-adaptasyon problemiyle cebelleşiyorlar. denk geldikçe üzülüyorum. insanda da aynı mantık devam ediyor gibi aslında.

neyse, kedi üzerinden felsefe kasmayayım. ekmeğimi başka yerde arayayım. cins kedi sahipleri de akıllı olsun. dikkatli olsun. sorumlulukları kat kat daha fazla. ona göre davransınlar.