çocukken kurulan hayaller

1 /
roselife roselife
gerçeklikten uzak, sahiden çocuksu hayallerdir. mesela ben, nilüferin "kar taneleri" şarkısını çok severdim. her gece yatmadan önce sözlerini içimden tekrar ederdim. amacım şarkıyı unutmamaktı. büyüyecektim ve herkesler şarkıyı unutacak ama ben unutmayacaktım. bir gün gelecek ve o şarkıyla meşhur olacaktım. bu hayalim tek bir işe yaradı. hala şarkının sözlerini biliyorum.

alıcı kuşlar gibi başımın üstünde dönüp durmayın.
kol kola girip yalnızlığım vurmayın yüzüme kar taneleri.
aaahhh özledim hemde çok özledim ezberledim beklemeyi
yollar benim umudumdur yolları kapatmayın
yağmayın yollarımı durun kar taneleri.
(not: sözleri o günlerde ezberlediğim gibi yazdım. kesin hatalar vardır. "alıcı kuşlar" ne ya?)
no way out no way out
bahçemizdeki kocaman ceviz ağacının en tepesine çıkıp orada sırtüstü yatmak ve yıldızları seyretmek isterdim.gerçi bu pek hayal değildi çünkü nedese düşebileceğim hiç aklıma gelmediğinden sadece çabucak büyümeyi isterdim.o ağaca çıkabilecek kadar.
cosidetto cosidetto
öğretmen olmak ve hiç ders işlememek
çok zengin olmak ve evi tombilerle eti puflarla, çikolatalarla donatmak
çok çok ünlü olmak o kadar ünlü olmak ki imza dağıtmak
emrah'a aşık olmak tarkan'la evlenmeyi istemek
nerde akşam orda sabah lunaparklarda sabahlamak
babanın emekli olup bakkal açacağına inanmak.....

(şu dördüncüsü hariç fena hayaller değilmiş aslında???)
goddess of puppets goddess of puppets
odaya kendini kitleyip, saç fırçasını mikrafon yapıp, dolaba efenime söyliyim çalışma masasına konser vermek...

-sahneye çıkıcam ben ahmet...
+nerde?
-kendi çapımda işte...
+hınk?

(yok hala yaptığımdan değil de...hı konu neydi?)
1 /