çocukken yapılan gariplikler

mirelegan mirelegan
sanki bir ev reisiymişim gibi sabah bi çıkıyordum evden tee akşama kadar.
küçük bir adada büyüdüm. herkes herkesi tanırdı o yüzden evden çıkana pek nereye diye sorulmazdı ama işin garip tarafı daha 8-9 yaşlarındayım ama kafama göre istediğim yerlere özgürce gidiyordum.
hiç unutmam bir seferinde hava bozdu o kadar yağmur yağdı ki donuma kadar ıslandım. şimşeklerin de çakmasıyla bi evin bahçesine girmişim ağlayarak. şimşekten kaçıyorum ya hani :d sonra ev sahipleri polisi falan aramışlardı beni eve götürmüşlerdi bende polise yolda giderken şunu demiştim: anneme söyleyin siz gittikten sonra beni dövmesin :)) güzel anılardı, güzel çocukluğum
bu başlıktaki 5 giriyi daha gör