çocukken yapılan gariplikler

knightofinstagram knightofinstagram
ortaokulu bitirene kadar grip olduğumda çok fazla peteçe harcamamak için önceden kullandığım mendilleri kaloriferde kurutup kurutup tekrar kullanırdım :) annem bu durumu fark edince bana attığı bakış ile yerin dibine girmiştim bir tuhaflık var herhalde bu durumda diye.kadın açıkladı oğlum mikroplu şey tekrar kullanılmaz diye :) hepimizin vardır böyle şeyleri
knightofinstagram knightofinstagram
volkans arkadaşımız "çok fazla burnum akardı. tişörtümle silerdim. çocukluk işte." demiş.onu hepimiz yaptık ya rahat ol :) öyle diyince aklıma başka bişey geldi çok burnum akınca mendil ile tıpa yapardım bazen silmekten bıktığım için.oof oof
mirelegan mirelegan
sanki bir ev reisiymişim gibi sabah bi çıkıyordum evden tee akşama kadar.
küçük bir adada büyüdüm. herkes herkesi tanırdı o yüzden evden çıkana pek nereye diye sorulmazdı ama işin garip tarafı daha 8-9 yaşlarındayım ama kafama göre istediğim yerlere özgürce gidiyordum.
hiç unutmam bir seferinde hava bozdu o kadar yağmur yağdı ki donuma kadar ıslandım. şimşeklerin de çakmasıyla bi evin bahçesine girmişim ağlayarak. şimşekten kaçıyorum ya hani :d sonra ev sahipleri polisi falan aramışlardı beni eve götürmüşlerdi bende polise yolda giderken şunu demiştim: anneme söyleyin siz gittikten sonra beni dövmesin :)) güzel anılardı, güzel çocukluğum
daydreamer34 daydreamer34
çocukken saçma bir şekilde her şeyi kırıp dökme gibi bir huyum varmış hatta bir keresinde babamın cüzdanını alıp banka kartlarını tek tek kırmışım. tam da o gün babamın maaş günüymüş aksi gibi tabi o zamanlar akıllı telefonmuş qr koduymuş falan yok babam ilk öğrendiğinde çok kızmıştı kaçacak yer aramıştım. hatırladığım kadarıyla ziraatten çekiyordu maaşını şubesine gidince yardımcı olmuşlar. ne zaman eskilerden konu açılsa babam yüzüme vurmaktan çekinmez. ah ah teknolojinin qr kodunun gözünü sevem.