çocukları sevmemek

1 /
medusa medusa
gece 4te yatmışsındır.yorgunsundur.sabahın körü sokağın veletleri başlar çığlık çığlığa pöykürmeye.yastığı kafana tıkarsın yok.hala kafanda çınlıyordur o cırtlak sesleri ve zevk olsun diye bağırırlar bunların extra large anneleri de ağzını açmaz.camı açarsın,bakarsın aşşağıda camda oturup gıcıklığına çığlık atmakta hatta kimi zaman brutal bile yapmaktadır bu veletler.

-çocuklar biraz sessiz olur musunuz ?diye rica edersiniz o kız olan küçük şeytan size bakıp dil çıkarır.yazın bu sıcağında camları kapatır uyumaya çalışırsınız ama 2 sn geçmez yine çığlık atmaya başlarlar.tekrar çıkarsınız cama

-yeter ama yaa kafa derler buna laftan anlamıyormusunuz siz?! denir.yok kardeşim kime anlatıyorsun?bu kadar da şımarıklık olmaz ama.ulan biz de küçük olduk hiç böyle yapmadık valla.bu nasıl bir şımarıklıktır?

ha bir de misafirlikteki canavarlar vardır.evin her tarafını karıştırırlar,zevkine kırarlar dökerler.anneleri de ay hohahah bizim ufaklık da pek sevvimli dimi teyzesi? der.hı hı dersiniz.en son evinizdeki kediyi kuyruğundan çekmektedir.bu mudur yani?sahip çıksana şu çocuğuna hanfendi.

bir de bunların çok bilmiş versiyonları vardır.bizim apartmanda var bitane mesela,kardeşime aşık.geçen gün geldi bana:

-hmm şimdi sen x'in ablasısın di mi?
-"evet tatlım,benziyoruz di mi kih kih"
-"aslında ben seni onun annesi sanmıştım.çok kart duruyorsun.bi de cadı sila'ya benziyorsun" dedi
bu arada kardeşim benden 3 yaş küçük.bu velet de anaokuluna gidiyor.

nasıl seveyim bu canavarları.ha bazıları çok şirin oluyor.bebeklerden bahsetmiyorum diye.geçen gün bir bebek gördüm o kadar şirindi ki oturup ağladım.ama böyle şımarık,çok bilmiş veletlerden nefret ediyorum hiç kusura bakmasınlar.annelere sesleniyorum buradan,kadın programı izlemeyi bırakın da adam gibi çocuk yetiştirin!

ne dolmuşum be!
mental retardasyon mental retardasyon
bir anasınıfı düşünün şimdi, içinde 25-30 arası çocuk düşünün sonra. "kim konuşuyor?" diye bi soru yöneltildiğini düşünün... sonra gel de....ama...ama yinede...çok güzeller. çocuklar çok güzeller.
bir çocuğa dikkatli bir şekilde 5 dk bakim, hele de kızsa, gözlerim doluveriyor. öyle güzeller.
idiot idiot
tanım: cık cık cık.


evet en gıcık yaşlarına geldiklerinde sevmeyin. şu çocuklukla bebeklik arası geçiş döneminde. sonrası kolay.
navi navi
eğer uzun bir şehirler arası yolda sürekli ağlayan çocuklarla veya alışveriş merkezlerinde üstünüze çıkan bebek arabalarıyla yolunuz kesişmişse ortaya çıkması doğal olan durumdur.
yüzbinbaloncukyuttum yüzbinbaloncukyuttum
mümkün olmayan durum.

eskiden sadece güzel çocukları severdim parcalayasim gelirdi severken, bebeklere bayilirim ama. yaş ilerledikçe biyolojik saatimden dolayı sanırım çocuk gördüğüm zaman direk östrojen salgiliyorum istemsiz bir şekilde suna baksana çocuk ya dünyanın en güzel şeyi falan diyorum, ben ya ben ki nefret ediyorum çocuklardan guzellerinin en azindan cekilecek bir yani var diye gezen insandim. şimdi çirkin mikrin ama dünyanin en güzel şeyi yaa diye içim gidiyor.

isimiz çok zor ey kadınlar !bu biyolojik saatin işlemesi olayı çok kötü.
yok kalsın yok kalsın
dışarıdan görüldüğü kadarıyla emek, zaman, fedakarlık, sabır -özellikle sabır- gerektiren çocukları sevmemektir. sevmemenin bir sürü farklı nedeni olabilir.

" -anne bu ne?
+kettle
-neden? "

gibi diyaloglara 7/24 maruz kalmak bu nedenlerden biri olabilir; fakat ben bu sevgisizliğin eğer bahsedilen çocuk kendi çocuğunuz ise ortadan kalkacağına (kalkması gerektiğine) ve sevgiye dönüşeceğine (dönüşmesi gerektiğine) inanıyorum.

ayrıca şu da bi gerçek ki çocuk sevmediğiniz öğrenilince karşınızdaki bireyle içerisinde "aaaa nasıl sevmezsin baksana şu tipe nasıl minnoş, tontiş, dünya tatlısı " gibi cümlelerin bulunduğu diyaloglar içine girmek zorunda kalmanız da bu olayın kaçınılmaz bir sonucu.
1
esofmantakımı esofmantakımı
ben çok severim bir sürü kankam var eşofmanlarımızı giyer koşu yürüyüş yapar bisiklete biner, ben 32 yaşında 80 ve 90 kuşağı olarak onlara benim çocukluğumda ki oyunları öğretirim kör ebe ,saklanbaç, misket, sokakta top oynamak) en iyileri 8 ve 14 yaş ve içlerinde 10 ve 12 yaş ve erkek olanlarla en iyi ve en güzel şekilde anlaşırsınız.
derune derune
kadınlar için, toplumsal cinsiyet kalıp yargıları yüzünden olumsuz bir durum olarak görülür. o yüzden bir kadın nerede çocuk görse, hoşlanmasa bile, "oyyy sen ne tatlısın yaa mercimek seni gel bana gel gel gel... gelsene yah... öf gelmiyo bu!!1!" tepkilerine neden olabilir.

çocuğu gördüğü an, kalıp yargılardan sıyrılmış, "ıyk, bu ne ya! çocuk mu alın şunu yanımdan!" diyen kadınlar da vardır.

kalıp yargılar gereği, çoğunun göstermelik olduğuna inanıyorum ben de.

nesini seviyorsun ki?

masumiyetini, minnaklığını, sevimliliğini, süt kokusunu ve sâir gibi klişe cevaplarla gelirsen kusura bakma üstüne popolin sıkarım senin.

çocuk öyle sevilmez.

gerçekten çocuk seviyorsan, göstermelik hareketlerden uzak, vakur bir samimiyet ile yaklaşırsın.

bakışınla okşarsın.

öyle sıcak gülümsersin ki bazen, için akar.
kalp kalbe karşıdır çünkü. çocuklar da hisseder.

bereketiyle, bolluğuyla, yuvaya yuva kuran kuş hesabıyla seversin çocuğu. annelik değildir o, analıktır. yurttur.

bir bebenin ihtiyaç duyacağı her şeyin tek sahibesi olabilme anlayışı ile çocuk seversin. bakışınla gördüğün, tefekkür ve teşekkür doludur. şükran vardır içinde. vakur bir samimiyetle gelir, yerleşir ve kalır. gitmez. kimi kadınlarda hissedilir bu.

onun haricinde, sevimli olan ayıcıkları da çok seviyoruz ona bakarsak. maksat burada yanlış anlaşılıyor, izah edeyim dedim.

naptınnettin naptınnettin
son 2-3 yıldır üzerimde etkisini artarak gösteren durum. katlanamıyorum o çığlılara, o bitmek bilmeyen enerjiye, o sonu gelmez sorulara. metroda otobüste kafede yerimi onlara göre belirlyorum artık. çocuk yok huzur var. üzgünüm.
sudret uçankaya sudret uçankaya
15 yaş altı her mahlukata karşı hissettiğim duygudur. hele insan bebekleri sosise benzeyen etli kolları ve bacaklarıyla traşlanmamış ..şağa benzeyen ince tüylü kafalarıyla insan bedeninin 80 yıllık serüveninin en iğrenç epizotudur. bıngıldaklarına 2 baş parmağımı bastırmak suretiyle gelişmemiş eğitimsiz beyinlerini ezip değersiz canlarını almak istediğim günler oldu.
1 /