çok net söylüyoruz türkiye de yokluk yok

gulhane parkindaki ceviz agaci gulhane parkindaki ceviz agaci
orhan bey, çalıştığı şirkette terfi bekleyen bir beyaz yakalıdır. o pozisyon için rakibi olan arkadaşlarını geride bırakmayı planlamaktadır ve bunun için patronunu eşiyle birlikte bir akşam yemeğine davet eder. davet kabul edilir.

orhan bey'in bir sorunu vardır, o da evinde beslediği papağanı. bu mahlukat, yabancıları gördüğünde ezberindeki tüm küfürleri söylemeye başlayan bir baş belasıdır. orhan bey papağanı bir akşamlığına emanet bırakamaz, çünkü başkalarına dert olmak istemez. evde kimsenin olmadığı, alışmadık yerlere de koyamaz kuşu. papağanı kafesine kapatıp olduğu yerde bırakmayı dener. kafesin üstüne örtü örter, karşı komşusunu çağırır ve onunla salonda sohbet eder, papağan hiç tepki vermez.

davetliler gelir; birlikte yenir, içilir, keyifler yerine gelir, kafalar çakırkeyif olur... orhan bey bir ara, "ya şu örtüyü kaldırsam, kuş biraz küfretse biz de gülsek fena olmaz belki," diye düşünüp kafesin yanına gider, eğilir, örtüyü hafifçe kaldırmaya başladığında kendi gibi hafif eğilmiş papağanla göz göze gelir. papağan: "kaşınmayınız orhan bey, kaşınmayınız."

***

"kaşınmayınız akepe'li bey, kaşınmayınız."
bu başlıktaki 14 giriyi daha gör