comfortably numb

2 /
synthesaurus synthesaurus
oldukça konsantre mesajlar içeren,her bestecinin bir konuyu en iyi şekilde ifade etmeye uğraştığı müzik sanatında,yakın tarihte bunun en iyi başarıldığı şarkılardan biridir.gitar solosu da parçada işlenen duygunun ifadesi yönünden nokta atışı gibidir.çok yoğundur.
paranoiagenerator paranoiagenerator
adını sol frame'de görmekle bile içimin ürperdiği şarkı. bilinç ve bilinçsizlik arasında salınım yaparsınız şarkı boyunca. "is there anybody out there?" cümlesinden itibaren kendi içinizde kaybolursunuz; ikiye bölünürsünüz, bir yarınız diğerinin kulağına fısıldamaya başlar. tekrar gilmour'ın müdahalesine kadar sürer bu. gilmour'ın nakaratı ile birlikte ise tekrar bir bütün olunur. bu kez geriye doğru bakmaya başlanır: öncesine, yaşananlara... gitar solosu son darbedir, tamamen karmakarışık olmuşsunuzdur; diğer anlarda renklerin, seslerin ve diğer duyuların nasıl olup da birbirine girmediğini hatırlamıyorsunuzdur artık. ve uyanırsınız...
atesbocugu atesbocugu
pink floyd'un the wall filminde comfortably numb'ın çaldığı sahne resmen beynime kazınmıştır.

menejeri tarafından uyuşturucunun doruklarında bulunan pink, doktorlar medya ve polis önünde kendine getirilmeye çalışılırken bir insan hayatının zirveden dibe vuruş öyküsü o kadar iyi anlatılmıştır ki gözlerini açtığı an pink, açmamış olmasını ister insan...

menejerinin ise o sahnedeki ayıltma çabasının aslında sadece kendisini düşünmekten ibaret olması da insanı tiksintilere iter.
berrak berrak
the departed filminde de şöyle bir esip geçip kendini hatırlatan bir şey. ne olduğu henüz bilim adamlarınca veya müzik otoritelerince çözümlenememiş. yok alfabedeki harfler yetmiyor bazı anlatımlar, tasvirler için. ama bu şarkıda olmuş işte. ezgileriyle birlikte uzaklaştıran bir şey, ilginç hoş şey. bıkmak nedir akla getirmeyen pink floyd şaheseri.
joeninmemeucu joeninmemeucu
stokholm sendromu havasındaki şarkıdır.önce esir eder sonrasında ise bu esirlik durumu insanın hoşuna gitmeye başlar.bana göre dünyanın en tehlikeli şarkısıdır.
loop loop
dream theater 'ın da inanılmaz coverladığı, pink floyd un sanatının doruk noktalarında gezen şarkı. keşke her grubun bir comfortably numb ı olsa...
2 /