dişçiye gitmek

bob kelso bob kelso
dişçiye gitmek çoğu insanın fobisidir, en azından ben kime sorsam ya korkuyor ya da hiç hazzetmiyor. canım yanmadığından da değil, ama benim içinse aşırı keyifli bir aktivite.

hatta gittiğim diş hekimi, sık gittiğim ve samimiyetim olan biriyse, ayna ile veya ekrana yansıttıkları kayıt ile bana da canlı canlı izletmesini rica ediyorum. adeta çekirdek çitleyerek inşaat izleyen bir yurdum insanı kıvamında, yapılan işlemleri keyiflen kendimden geçerek izliyorum.

dolguydu, diş çekimiydi, implanttı, kanal istanbul'du hiç umrumda olmaz. ağzımın içine viyadük yapsınlar, kaçak kat çıksınlar bana mısın demem.

tek sevmediğim şey uyuşturucunun verdiği "ağzım kayıyo lan" hissi. genelde de tek tarafa yapıldığı için kendimi her defasında medyum memiş'ten tokat yiyen medyum keto gibi hissediyorum.

asimagii asimagii
kurtuluştur. o ağrıyan, sizi gece zıplatan, yemek yemeyi ızdırap haline gelen dişinize yaptığı müdahele ile ağrıyı keser. o yüzden en ufak ağrıda güle oynaya yaptığım eylem.