eski günlerden en çok neyi hatırlayıp özlüyorsunuz

1 /
sessiznota sessiznota
kesinlikle insanlık ve samimiyet. eskiden insanlar gerçekten insandı, bu kadar çıkarcılık ve bencillik bilinmezdi. şimdi çok fazla görünen arkasından konuşan arkasından konuşana, yavşayan yavşayana türleri yok denecek kadar azdı. eğlene eğlenene geyik muhabbetleriyle zaman geçerdi. ne günlerdi be..
fahrisözelci fahrisözelci
çok daha fazla görgülü insan vardı. bak eğitimli demiyorum :) veya haketmedikleri yerlerde değildiler. bir de zeki müren hayatta idi. sadece o bile yeter. benim çocukluğumda şehirler şehire benzerdi. şehirliler de şehirliye. yazık oldu.
1
sessiznota sessiznota
birde online oyunlardaki samimiyet... herkes birbirinin rakibiydi fakat dostluk hiçbir zaman sönmezdi, hep bir yardım ve hoşgörü vardı. 2012'den sonra çok bozduk.
senikendimesakladım senikendimesakladım
5 yaşımdayken babamla birlikte bahçede uçurtma uçurduğum anki o masum sevincimi özlüyorum. benim için uğraşıp yapmış olduğu kocaman,rengarenk uçurtmam. o güne tekrar dönüp orada kalmak isterdim. sonra bu an kadar güzel başka anımız da olmadı bir daha.
uzaklardancemuzangeliyor uzaklardancemuzangeliyor
birincisi insanlar emeği ile bir yere gelebiliyordu bunu özlüyorum. torpil her yere inmemişti. bir şeyleri kazanmak için çalışıp ter dökmek yetebiliyordu.

ikincisi, internet, daha eğitimli insanlar kullanıyordu, çok yaygın değildi. evet herkes bilgiye erişmeli falan ama şu anki rezil, kadını metalaştıran, her şeyi reklam gören, her şeyi dalgaya alan, kutsal, kırmızı çizgi tanımayan zihniyet yoktu..

üçüncüsü aile, evet toplumda her zaman göze batmayan çarpıklıklar vardı ama şimdiki gibi evdeki tüm bireyler maaş ortaklığına sahip değildi. şuan bir çok ailede tüm bireyler eve maaş getiriyor ve hiç bir şekilde birbirilerine sevgi duymuyor. şükür ailem emekli, böyle bir şey yaşamıyoruz. çalışsam da kendi hesabıma çalışıyorum ama bu çoğu ailede böyle. bu ailelerde herhangi bir birarada yaşama hevesi kalmamış durumda.
kilimci42 kilimci42
ilkokula gidilirkenki yaz tatilleri.

ailece gidilen sinemalar (geç saatte gidildiğinden hemen hemen bütün filmlerde uyuyakalıyordum ama olsun maksat beraber olmaktı, aile bir araya gelince mutlu oluyordum)

sabah erkenden uyanıp trt 1'deki çizgi filmleri seyretmek.

havale geçirmeye ramak kalaya kadar mahallede oynanan futbol maçları, bisiklete binmeler, mahallede aşık olunan kızı görünce kalbin küt küt atması.

abonesi olunan ve her gün eve gelen gazetenin spor sayfasını büyük heyecanla açıp fenerbahçe'nin transfer haberlerini okumak.

karne hediyeleri.

bir de 'o' tabi ki...
mortissaa mortissaa
milli bayramlar için eskiden yapılan stadyum kutlamalarına dedemle gittik ben 11 yaşına gelene kadar. bir tanesini bile kaçırmadık. saat 10a 20 kala hep stadyumda olduk. çok özlüyorum o günleri. dedem şimdi alzheimer hastası. bir gün bunları unutacak. beni bile unutacak.
nymph naiad nymph naiad
rahat giyinebilmeyi..sapık gibi bakanlardan ve tacizlerden korkulduğu ve mahalle baskısına maruz kalındığı için sürekli bunu giysem rahatsız ederler mi diye kadınların bilinç altı linç edildi.
1 /