eskiye dair güzel bir anı bırak

misstick misstick
ben 9/10 yaşlarındayken paten istemiştim babamdan. babam 'olmaz, düşersin bir yerini kırarsın tehlikeli, almam' demişti. 'ben kendime güveniyorum, onlar nasıl öğreniyor?' demiştim. babam da sessiz kaldı, üzülmüştüm. bir hafta sonra doğum günümdü. akşam babam işten geldi. 'doğum günün kutlu olsun kızım' dedi gülerek ve elinde hem kardeşim hem de benim için alınmış iki koca kutuda paten vardı! çok sevinmiştim, havalara uçmuştum! ilk deneme sürüşlerimizi evde salonda yapmıştık.. sonra bir yerimizi kırmadan düşe kalka öğrendik çok iyi bir şekilde sürer hale geldik. bugün doğum günüm olduğu için bu güzel anıyı hatırladım.
6
müsait bir yerde lütfen müsait bir yerde lütfen
küçükken sadece koltukta oturmazdım, sebebini bilmiyorum. sürekli olarak altımda kadife bir yastık olurdu ya da kırlent, alışkanlık olmuş işte kimse de bir şey demezdi sanırım. sonra birgün halam beni çalıştığı okula götürmüştü, tanıştık herkesle falan. (tabii, o zaman ben bir tane kızım, halalarım genç ve bekar, bana hep böyle cicili bicili elbiseler dikiliyor, elbisemin güzelliği bozulacak diye hareket bile etmiyorum, ahhh, altın çağım. ) sonra işte ben yoruldum, müdür bey bana koltuğunu gösterdi, gel, otur dedi ama oturmuyorum, omuzlarımı oynattım, istemem babında. halam anladı tabii, güldü. müdür, neden oturmuyor, dedi. halam da altında kırlent ya da yastık yoksa oturmaz o, evde de böyle, dedi. adam şaşırdı bir. annesi, babası kim bunun dedi, halam cevap verdi, sonra adam iyicene sinirlenip, anası soğan, babası sarımsak, oturmazsa oturmasın dedi ve tüm gün boyunca hiçbir yere oturmamıştım, adgjkksgjk

evde de halen koltuklar pofuduk değilse oturmam ya 135 derecelik açıyla bacaklarımı koltuktan sarkıtırım ya da yerde bağdaş kurarım, okulda bile minderim vardır üstüne otururum, gashjsfjkll
beneğinikaybedenuğurböceği beneğinikaybedenuğurböceği



bu ayna benim ananemin annesinin. büyükanne evlendiğinde, büyük dedem izmir pazarından bir yahudiden almış bunu. o yahudinin de hanımınınmış bu ayna. kim bilir ne sıkıntısı vardı. büyükbabamda tarlalarda tütün kırarak, üzüm bağlarında kısacası rençberlik yaptığı parayla almış bunu.

bitek camını yeniledim ben. 3 kız kardesiz biz. düğünümde bişey istemem o aynayı verin bana dedim. yoksa diğerleri kapçaktı. velhasıl bu aynada benim çeyiz aynam oldu.
2
gulhane parkindaki ceviz agaci gulhane parkindaki ceviz agaci



babamın elimdeki en eski fotoğrafı. büyük halalarımın kucağındaki tosuncuk oluyor kendisi. ailenin türkiye'de doğan ilk erkek çocuğu. 1954 sonbaharı, izmir/karşıyaka.

fotoğrafta yer alan kişilerden hayatta olan tek kişi babam. çok çok eski komşularımızın evi de çoktan yıkıldı ve yerine apartman dikileli yıllar oldu.
bugecedeuykuyok bugecedeuykuyok
bayram sabahı ailece kahvaltı masasında yer almak, tek kanal trt de önce mustafa kandıralıdan oyun havaları arkasından adile naşitli münir özkullu bir türk filmi izlemek. akşamda yine aynı ekranda zeki müren konseri seyretmek.
arthurdentintr arthurdentintr
çocukken saftım, mecaz kavramım yoktu. anladıysam arap olayım kavramını kullanırdım genelde, kullandıktan sonra o olayı anlatmaya çalışanlara kızardım. sayenizde arap olacağım susun diye..
fark ettim fark ettim
mtv headbangers night... ah ulan ne güzeldi çarşamba gecesiydi yanlış hatırlamıyorsam. gruplar çıkar izle, not al (kalem kağıda), ertesi gün bul indir, arkadaşlarınla paylaş...

çok hızlandı süreç youtube/spotify - wp ile; ama ana akım ve alternatif türler değişti.
hanımeli kokusu hanımeli kokusu
babamın bizi 19 mayıslarda stada götürmesi, ailecek luna parka gittiğimiz gün, annemin çatıda yaptığı gözlemeleri sıcak sıcak tereyağlayıp bana vermesi, mezuniyet törenim sezen aksununda dediği gibi yaşamak dediğin üç beş kısa mutlu andan ibaret.
beks beks
ayrıldığımızın üzerine bir hafta geçmişti. arkadaşımız sahne alacaktı ona süpriz yapmaya gittik. çok sarhoş olduk deli gibi içtik kaç para bıraktık orda hatırlamıyorum kendimi o kadar kaybetmişim ki ertesi gün çantamı almaya gitmiştik mekana. her neyse bizim çocuklar sahnede 'söyle buldun mı aradığın aşkı..' çalmaya başladı bizde dans etmeye. sonra şarkılar değişti bizim dansımız değişmedi. en son ikimizde yerdeydik yüz yüzeydik hatırladığım o sonsuz anda arka fondaki ankaranın bağları ve benim biz düştük mü diye soruşum onunda yere değil ama aşk çıkmazına düştük diyişi. ona dair hatırlamak istediğim nadir saçma anım sanırım sonra öpüşmüştük.. şimdi ise nerde bilmiyorum ama yatağımızda değil.. bende değilim