evgeny grinko

pikolata pikolata
alıp götürdüğü o dağ, tepelerden birinde olsam , yaşasam, az nefes alsam o çalarken piyanosunu dediğim adam. huzur.

ben yolumu çizsem. mesela bir uçurtma uçursam; ne zamandır içimde kalan. kimseler normal muamelesi yapmasın, varsın. nereden geldi de ruhuma dokundu; ne zaman oldu bilmem ama bir başka buluşur notalarla. hatırlatır : bir başka dünyamız var bizim; içinde öfke yok, içinde kötü hatırlamak yok geçmişi, kimseyi. ne yaptıysak bile bile, ne yaptıysak iyiliğine-güzelliğine, ne söylediysek hatırda iyi kalsın, dokunmasın kimseye..inatçı bir keçiydi ufaklık, yola geldi bir ara; ne varsa sevdi çevresinde. bazen çok sevdi. kızamıyor da hiçbir şeye. şu kocaman görünen minik dünyada, yollarımız keşke ismini çıkaramadığımız oralar’a gitse. az kafayı dinlesek. az büyüsek. gücü, iradeyi bıraksak, azıcık biz olsak, az dinlesek.

bu adam hep çalsa, durmaksızın çalsa. bir de adını yazabildiğim şarkıları olsa..

(bkz:
)
bu başlıktaki 102 giriyi daha gör