farid farjad

22 /
clitor eastwood clitor eastwood
müziğini icra ederkenki poker suratına hasta olduğum iranlı müzisyen.
adam tamamen ifadesiz, donuk, tüm hislerini içine bir vakum gibi çekerek dışa bir kamuflaj germiş de, her şeyi o duvar ardında yaşıyor gibi bir mimik içinde çalarken.
iran tarihi, şiiri, kişi ve kişilikleri, kültürü hakkında çalışan biri olaraktan şunu söylemeden geçemiyceym; bu iranlılarda bir şey var, kültürel bir şey yaptıklarında mimikleri ve bakışları donuklaşıyor resmen. yaptıkları şeyde kayboluyorlar resmen adamlar, o an madde aleminden soyutlanıyor gibiler, iliklerine kadar hissettiklerini görebiliyorsunuz. bu yüzden çok başarılılar bence sanatsal faaliyetlerde.
ama onun dışındaki çoğu şeyde pek neşelilerdir. güzel gülümseyen bir toplum, onca baskıya rağmen öz kimliklerini ve kültürlerini asla kaybetmemişlerdir.

farid farjad yaşayan en iyi örneklerden biridir.
diğeri de canlar canı, ciğerparem mahsa vahdat'tır.
bir gün canlı dinleyebilmek dileğiyle.
kahve ve rengi kahve ve rengi
bi ara ne popülerdi. lise üniversite zamanları şiir dinletilerinde arka fon olarak seçilirdi hep. tiyatrolarda perde araları müziği çalardı. millet soru çözerken mp3 üne (evet mp3,4 vardı o zamanlar ) müziklerini atardı. bilenler bilmeyenlere anlatırdı. kendi kendime yaşlandığımı hissettirdi akşam akşam.
22 /