gamlı baykuş

gamlı baykuş gamlı baykuş
hayır hayır ölmedim; sadece artık gidiyorum.

04.05.2012 tarihinden beri buralardaymışım. itü'de öğrenciyken; "bizim okulun da sözlüğü varmış" keşfini yapıp, birkaç sene buraları okuduktan sonra "artık ben de yazmalıyım" dediğim zamanlardan beri buralardayım yani.

nereden başlayacağımı bilmiyorum ve bir nefeste yazacağım için dağınık olacak; affola.

sözlük sayesinde çok güzel insanlar da tanıdım; kıran, inciten, yaralayan, hoyratça davranan insanların sadece türk dizilerine has olmadığını da burada öğrendim.

büyük bir cümle ama benim için şöyle bir şey; sözlük olmasa eksik olurdum muhtemelen. ya da şu an olduğum kişi olamazdım ve o insanı sever miydim emin değilim. bu arada bunu sözlüğün "instela" denen ne idüğü belirsiz bir yer haline gelmeden önceki zamanları için söylüyorum.

10 yıldır buralardayım ve dediğim gibi ben burada büyüdüm biraz da. korkunç bir acıyla sınanıyorken en çok buraya sığındım ve "bir şeye tutunmak" ihtiyacımı burada gidermeye çalıştım. çok küçüktüm, kuş gibi ürkektim ve en kötüsü de umarsızdım aslında.

olduğum yerden dönüp bakınca ve geçtiğim yolları düşündükçe aslında gurur duyuyorum kendimle. bir yandan da hızlıca gözümün önünden geçiyor her şey; içim buruluyor ve o küçücük, umarsız kıza çok üzülüyorum. ah diyorum, keşke bugünden bir tavsiyem olabilseydi o kıza; keşke, onun aksine, diğer insanların kırmaktan, incitmekten ve eğer doğru bir tabirse; bir insanı harcamaktan korkmadıklarını söyleyebilsem.

ama düşe kalka yolumu buldum. bazen telaşla daha çok yanlış yola girdim; yolumu aradıkça daha çok kayboldum ama nihayetinde yolumu buldum ve büyüdüm. tüm bu kötülüklerde de, güzelliklerde de sözlüğün payı çoktur ve sınavların aksine hayattaki eksiler artılara dokunmuyor, o sebeple de kızamıyorum buraya.

son 2.5 yıldır, hayatımın orta yerinde duran korkunç bir haksızlıkla hayatımı sürdürmeye çalışıyorum. berbat bir mobing karşısında, doğru olduğunu bildiğim şeyleri yaparken; "onlar" a benzememek için müthiş bir mukavemetle direnmeye çalışıyorum. sümüğümü sürmekten bile imtina edeceğim insanların içlerindeki berbat ilkokul çocuğu acımasızlığına karşı, olduğum kişiden ödün vermemeye çalışıyorum.

yaşadığım tüm süreci defalarca masaya yatırdım, defalarca dünyanın en korkunç insanları olduğunu bile bile karşımdaki insanların yerine koydum kendimi ve defalarca kendime üzüldüm, defalarca o insanlar gibi olmanın ne kadar korkunç bir his olduğuyla yüzleştim. ve çığ gibi büyüyen bu baskı ortamının, can sıkıntısının beni getirdiği noktada sözlük ortamında bir varlık sürdürmek istemedim.

hayatımda korkuya asla yer olmadı; hele ki kaybedeceğim maddi şeylerle ilgili. hep şunu bildim ve o korkunç insanlar da bunu bilsin istedim; ben bu hayatta babamı kaybettim ve hayattayım. daha ötesi yok benim için; korkmuyorum o yüzden, asla korkmuyorum ama daha fazla yorulmak istemiyorum artık. bunca pislikten, bunca kararmış ruhtan, bunca vicdansızlıktan, bunca haksızlıktan yoruldum çünkü.

hayattaki kabullenmesi en acı gerçek, aslında onun çok basit olması bana kalırsa. ama insanlar hep büyük şeylerin peşinde olduğundan bununla yüzleşemiyor ve hayatı hep çok çetrefilli bir yol olarak görmek istiyor. ben artık bu acımasız gerçekle yüzleştim; her şey çok basit: buradayız ve zamanımız gelince ölüp gidicez. ben kendi adıma bu süreci ahlaklı bir insan olarak (içi dopdulu bir kavram olarak ahlaktan bahsettim) geçirmek, geri kalan her şeyden de münezzeh olmak istiyorum.

yüklerimden de kurtulmak istiyorum. bu 2.5 yıl bana yetti gerçekten ve artık yük haline gelen sözlükten de maalesef kurtulmam gerekiyor.

bu kararı bugün oturup kedilerimi izlerken verdim aslında ve bi çırpıda yazdım her şeyi. o yüzden hemen bugün kapatmayacağım, bir iki hafta içerisinde tüm girilerimi toparlayıp; benimle vedalaşmak isteyenlerle vedalaşıp öyle gideceğim. hayatla ilgili zevk aldığım bir sürü konuda, bir sürü emek vererek bir sürü giri yazdım; onları toparlamamam kendime haksızlık olur.

onun dışında da herkesin yolunun, hakkı olan yere varması dileklerimle.
hoşçakalın ^^

edit: uzun zamandır ağlamamıştım ve sanırım ben vedalardan hoşlanmıyorum çünkü birazcık ağlıyorum.
harun abla harun abla
böylesi daha iyi olacaksa eğer, hoşça kal
gamlı baykuş gamlı baykuş
galiba bir noktada "elveda" demem gerekiyordu. hangisi daha iyi olacak pek bilmiyorum ama olması gereken bu şimdilik ^^
acarabi acarabi
yüreğinin yettiğini yap, gönlünün içinden geçeni oluşturmak için çabala. bizlere bu yorumun ile gönül everestini gösterdin biliyor musun? yaşamın boyunca gönlünden geçenlerin gönlüne göre olması dileklerimle kardeşim:))
gamlı baykuş gamlı baykuş
@acarabi, çok teşekkür ederim. çok tanış olamadık belki ama ara ara güzel şeyler söyleyerek yüzümü güldürdünüz.

güzel dilekler için ayrıca teşekkür ederim, herkes kadar ihtiyacım olan bir süreçteyim ^^
polia polia
gidememiş:/
gamlı baykuş gamlı baykuş
dönek bir insanımdır, hep derim ????????????
polia polia
estağfurullah

pilavdan dönenin kaşığı kırılsın )
acarabi acarabi
dönüş iyidir, hele dönen iyi ise daha da iyidir. üfff, nasıl cümle ama:)) yakıştı...
gamlı baykuş gamlı baykuş
teşekkür ederim ^^ umarım iyiyimdir ve dönüşüm de iyi olur :)
bu başlıktaki 17 giriyi daha gör