geceler kara tren

1 /
naylon naylon
günlerdir kapımı kimseler çalmıyor
göğsümden içeri yokluğun sızıyor
bir demlik çayım var tütünüm de geçiyor
duvarlara yazdığım her cümle ağlıyor
evlerin ışıkları tek tek sönüyor
bu ev bu nağmeler peşimi bırakmıyor
geceler kara tren geceler
yüklüyor bana seni geceler
bende bir resmin var yüzüme bakmıyor
kollarım seni ister geceler yine seni
ne baharın tadı var ne yazın sevgili
bir demlik günüm var ömrüm de geçiyor
hiç mi aslı yok bunun bu asılsız yüzlerin
dudağından geçtim gözlerin yakmıyor
vazgeçsem olmuyor ölsem olmuyor

( nazan öncel'in kendi adını taşıyan 1994 tarihli albümünden )
vendetta dantes vendetta dantes
tam oy mehmedim şeklinde propaganda şarkılarının revaçta olduğu bir dönemde yazılmış en güzel parçalardan biri.
bende bir resmin var yüzüme bakmıyor şeklindeki acayip vurucu sözlere sahiptir.
melankolikbuzagı melankolikbuzagı
nazan öncelin bu şarkıyı söyleyerek tyler durden'ın suratının dağıldığı gibi suratımı, yüreğimi, beynimi, ruhumu darmadağın ettiği parçadır.
bende bir resmin var yüzüme bakmıyor derken nazan öncel, karşınızda da bir fotoğraf mevcutsa intihar bile ettirebilir insanı..
fromcyprus fromcyprus
nazan öncel diskografisinin zirvesi bu şarkıdır efendim. sakin sakin başlayan nazan öncel'in nakarat bölümünde bir kaplana dönüşmesi de şarkının ayrı güzelliğidir.

edit: "bende bir resmin var yüzüme bakmıyor" dizesi adamı sikertir.
1
maszn maszn
vakti zamanında iskenderun istanbul otobüsle 24saat sürerdi. kara treni siz hesap edin, gündüzlerin gecelerin treni, kara tren.

henüz dizel lokomotifler gelmemişti ülkemize, banliyölerde bile kara tren, gece karası kömür, is ve tarifi imkansız koku. kötü değil, tarifsiz. şimdi anlatamam. hatta çoğunuz istanbulun ilk metrosunun, hani karaköy galatasaray arası. bir vakitler sinmişti kara trenin o kokusu, tıpkı haydarpaşa. tıpkı vapurlar, karaköy kadıköy, boğaz haliç vapurları, bacalarında gece karası tüten.

isimleri de enteresandı, anadolu ekspresi, kurtalan ekspresi. bağdat ekspreside vardı. birde 1877 den 1977 yılına kadar düzenli seferleri olan orient-şark ekspresi. arada sırada hala nostaljik seferler. avrupa sirkeci arası çalışırdı. sırların, aşkların, entrikaların trenleri. batının her şeyi değişik, doğuya bakan yüzü bile egzotik.

kim bilir ne şarkılar, türküler, ağıtlar yakılmıştır, şiirler yazılmıştır kara tren üzerine. nice ayrılıklar, kavuşmaların hikayesi, belki romanlar, gazete haberleri, mecmualarda aktüalite.

ne hüzünlü, içli biter şarkının biri;

geceler kara tren
yüklüyor bana seni
geceler
bende bir resmin var
yüzüme bakmıyor.
1 /