gecenin şarkısı

349 /
al bashino al bashino
sene 1994.

lise çağlarım. yatılı okul. disiplin hat safhada. ağzımız daha süt kokuyor ama elbette küçük dağları ben yarattım büyük dağlar dedemden miras kaldı havasında geziyoruz serseri mayın gibi. cuma geceleri okulun devasa sinema salonunda güncel filmler yayınlanırdı. ama film başlamadan 1 saat önce ses ve görüntü sistemini tekelinde bulunduran üst sınıflar son ses müzik açarlardı. alt sınıflar yerlerinde üst sınıflar ise sahnede dans ederlerdi.

o zamanlardan kalma hala kulağımda çınlayan bir şarkı. yaklaşık 800 küsür kişi hep bir ağızdan bu şarkıyı bağıra bağıra söylediğimizi hatırlıyorum asi gençlik misali. hepimizin yeni yeni ilk aşklarımızı yaşadığımız zamanlar. yatılı okul olduğumuzdan dolayı sevgilileri sadece hafta sonu görebildiğimiz için vuslata son 1 gün kala sesimiz kısılırcasına söylerdik. ambiyans, birlik beraberlik, ortam müthiş, biz müthiş.

özledim sözlük. çok özledim o zamanları..

parçayı bırakıyorum aşağıya. anılarımda yaşattığım o ortamı hayal ederek dinleyin, ne demek istediğimi anlayacaksınız.


349 /