geçim sıkıntısı

2 /
rene rene
son 10 yılda iki işte çalışanların sayısı %40 artmıştır. çünkü orta sınıf bitmiştir. şu an paranın içinde yüzen şanslı kesim ve bunların zibidi çocukları ile evin kirasını faturasını zor çıkartan hatta çoğunlukla üniversitede okuyan çocuğuna para gönderemediği için çocuğun kendi imkanlarıyla okumaya çalıştığı ailelerle dolu ortalık. zaten bu yüzden bu sene yüksekokul düzeyinde tercihlerde %25 e yakın bir boşluk oluştu. çünkü fakir kesimde özellikle de işçi ve emekçi kesimde geçim sıkıntısı hat safhada şu an. aksine sermaye sahiplerinde ise son yollarda deli gibi bir ekonomik güçlenme görüyoruz. iki ayrı uç arasındaki gelir düzeyi ve yaşam farkını yolda gezerken dahi farketmemeniz imkansız. böylesi adaletsiz bir toplum içerisinde yaşıyor bu insanlar. bu yokluğu aşmanın anahtarının insanlıktan çıkmak olduğu öğütlenen bir nesil geliyor şimdi sırada.

ülkenin dört bir yanında parasızlıktan kendi milli zenginliklerini doğal güzelliklerini talan edecek maden şirketlerini hesleri deli gibi savunan aptal köylüler var. sırf sermaye buna maaş verecek diye protesto için oraya gelmiş güzel insanları taşlayan hakaret eden yitik dimağlar. bunlardan köy de olmaz kasaba da olmaz. nitekim ac acına yaşıyorlar işte böyle patronun eline avucuna bakıyorlar sadaka versin diye.

plaza emekçisi desen ayrı bir tip. ben çok ülke gezdim, bizim memleket kadar "baş", "patron" "lider" sevdalısı başka bir toplum görmedim. o kadar büyük bir ihtiyaç ki bunlar için birilerine biat edip emrinde çalışmak. çünkü düşünüp sorgulamak istemiyorlar. başkası benim yerime düşünsün ben paramı alayım gazinoya gideyim diyorlar, zihniyet bu.

büyükşehir'lerde yaşayıp ikinci bir işte çalışmayan arkadaşım neredeyse yok. amir, memur olanlar dışında hemen hepsi part time başka bir iş yapıyorlar. adam doğma büyüme izmir'li, alsancağa iniyoruz, ben bir kordonu göreyim istiyorum, arkadaşım, "ben buraya en son herhalde 7-8 sene önce gelmişimdir" diyor. "neden" diyorum, işten güçten vakit mi kalıyor diyor.

insanların çoğu bezdirilmiş. işini maaşını mesaisini sorgulama hakkı ellerinden alınmış. çok karamsar bir tablo oldu belki ama bunlar gerçekler.
avanged avanged
geleceğe hep tedirgin baktırır, sevdiğin varsa evlilik düşünemezsin. yalnız yaşıyorsan sosyal hayatın yok gibidir, geçim sıkıntısı ailede varsa ne sosyal hayatın olur ne sevgilin olur yarın ne olacak kaygısıyla yaşar her şeye olumsuz tarafından bakar karamsar ve mutsuz bir şekilde hayatına devam edersin. her şey para mı bir yere kadar evet
(bkz: )maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşi
driving einstein driving einstein
aynı hafta içinde suriyelilerin dükkan işletip sokakları olduğu fatih'te 4 kardeşin ve antalya'da bebekli/çocuklu bir ailenin canına mal olmuş sıkıntıdır... özellikle yerleri belirtmemin nedeni de bunun yaşanılan şehir, şartlar ayrımı vs yok. holding sahibi insanın şirketi, holdingi batınca da aynı duruma düşüyor...

çekmeyen bilmez. tek dertleri prim olanlar 3 gün bu ölümleri konuşup 4. gün unutacaktır... vicdan sahibi olmak yeter oysa. sosyal devletin zerresi yok artık. herkes asgari ücrete geçinmek zorunda kalıyor, hiçbir yardım yok. iş bulamayanlar zaten ölüyor. daha çok artacak büyük ihtimalle ama çaresizlik yüceltiliyor, kardeşler niye aynı evde yaşıyor diyen ağız ishali olan insanlar gitmeyecekler. onlar bi eli yağda diğer eli balda yaşayacaklar. bunlar gitse zerre üzülmezdim. hiçbir bok bilmeyip intihar eden, yaşamlarını sonlandıran insanları yargılıyorlar. iç savaştan daha önemli ve vahim bir durum bu.
2 /