gelecek kaygısı

1 /
ritmikaritmi ritmikaritmi
okul biter mi,iş bulur muyum,asgari ücrete talim eder miyim...kısaca n'olcak benim halim gibi soruları akla getiren içinde bulunduğumuz durumdan ötürü hissettiğimiz güvensizlik.
cherryblossomgirl cherryblossomgirl
fazlası, geçmişi düşünüp üzülmek kadar gereksizdir. fakat ister istemez bünyede barınır bu kaygı çünkü bu hayatta en önemli çelişki değiştirebileceğin şeyler ve değiştiremeyeceğin şeyleri birbirinden ayırabilmektir. gelecekte yaşayacaklarının kaçta kaçı senin sayende/yüzünden, kaçta kaçı kader diye düşünürken kafayı cozutabiliriz. akışına bırakmak lazım.
w w
"ev sahibi ne zaman gelecek", "yine fırça yiyecek miyiz", "ev sahibiyse kapıyı ben açmam salih sıra sende", "ses yapmadan çıkın kapıdan lan", "olum murat sekiz senede mezun olamazsam atıyolar mı lan okuldan", "anaaa duydunuz mu göktaşı düşecekmiş", "çocuğum araba isterse ne derim murat, nasıl alamam paramız yok derim (abartı oldu ama var böyleleri)" benzeri soru ve sorunlarla kafayı yeme sebebi.

kısaca: psikologların ekmek kapısı, gelecek kaygısı.
içses içses
yurdum gençlerinin en güzel, en verimli en deli yaşlarında aşktan, mutluluktan, heyecandan daha fazla hissettikleri yeni çağ hissiyatı. pasaportlarının her sayfasında başka ülke olan avrupalı yaşıtlarımın bilmediği his.
hamuş hamuş
öss ye hazırlanırken baş göstern üniversiteye girdikten sonra katlanarak artan ve üniversiteyi bitirince doruk noktasına ulaşan düşününce geceleri uyutmayan korku.
attila the hun attila the hun
kriz kriz diye şirketlerin insanları sömürdüğü böyle bir dönemde hepten içine düştüğüm kaygı.
amerikan dizilerinde soruyorlar ya, "what do you do for a living?", işte aynen öyle hayatımı kazanmak, günü kurtarmak için bişeyler yaptığımı hissediyorum. ilerisi belli değil ama, meçhul... her şey olabilir, hiçbir garantisi yok. üstelik para da biriktiremiyorum, dediğim gibi anca şu anki hayatımı kazanıyorum. hep böyle kriz mi olacak? ben napıcam? şu an yapmakta olduğum işin üstüne mi koyacağım? yoksa başka sektöre mi geçeceğim? eğer sektör değiştireceksem şu an yaptıklarım haybeye vakit geçirmekten ibaret mi? yaş da ilerliyor! işte aynen böyle böyle beynimi kemiriyor bu sorular zinciri.
çok pis bir şey evet. geleceğe umutla bakabilmek dileğiyle...
vela vela
eğer bitmesine on gün kalmış ayın, sonuna dek ne yapacağını kara kara düşünmekse, benim de yaşadığım kaygıdır.
bırak 1-2 sene sonra ne yapacağım diye düşünmeyi, 1 ay sonra hatta 1 hafta sonra ne olacak, meçhul. lan patron hadi sie git dese göt gibi kalıcaz ortada.
başbakana göre teğet geçti kriz, işverenlere göre ise tam ortadan girdi, olan gene bize oldu amına koyim. hayata teğet geçip gidecek insanlar. he ama insan dediğinden bizde 70 küsur milyon var, çok da fifi dimi.
karyatid karyatid
gelecek,hep bir umutla yada beklentilerle düşünülen,yakın zamanda bir şekilde yürünülecek yol.

ama bir kaygan sıvı gibi ellerde. avuç içinde zamanı gelinceye kadar saklayamıyorsun.geleceğimiz kayıyor ellerimizden.o kayarken umut,heyecan beklentiler uçuyor ve kocaman bir kaygı kaplıyor bizi.

ben ne olacağım sorusu yapışıyor beyne. dün neydim yarın nolacağım?

devletler,yönetimler,krizler,yaşanılan şehir ,sahip olunulan aile, şahsı oluşturan özellikler kaygıyı büyütüyor.

yarın ekmek bulabilecek miyim ?diyor insan,yarınlarda biri olacak mı gerçekten seven beni? aslında şimdiki zamanda cevabı olan bu soruların acı veren cevapları yüzünden geleceği şimdiden gri kılan kaygıdır,temeli sağlamdır,gelecekten de çok...
red dragon red dragon
bazı açılardan ortadan kalktığı anda hesap kitap yapmaya başlamanıza sebep olan kaygı türü. çünkü gelecek kaygısını dar anlamda yani maddi olarak ortadan kaldırdığınızda büyük sorunları çözebilecekmişsiniz gibi gelse de peki bu konuda amacıma ulaştım da mutlu muyum, huzurlu muyum? hayattan gerçek anlamda ne istiyorum? gibi daha farklı sorulara dalabilirsiniz ki burdan çıkan sonuç, aslında bu kaygının belli ölçülerde her zaman var olduğu.

o yüzden rahat olmak sanırım en iyisi. ama başarabilene helal olsun derim o ayrı.
sempiternal sempiternal
kimine göre hayatta hiç yaşanmamış şeydir.

burada bahsi geçen kimi;
- babadan zenginler de olabilir,
- okul hayatında çok başarılı olanlar da olabilir,
- kafası iyi çalışanlar, yani işini bilenler de olabilir,
- raikkonen de olabilir.
kulak arkası kulak arkası
okul zorla da olsa bitmek üzere,askerlik kapıda,yaş kemale erdi derken bomboş bir dünyada yapayalnız kaldığınızı görürsünüz.büyüyünce ne olucan sorusuna doktor,polis,mühendis derken şimdi ise ne iş olsa yaparım düşüncesi vardır.bir halta yaramayacağım endişesidir gelecek endişesi.ta ki şans kapınızı kırar içeri girer,çok da mutlu olamasanız da geçiminizi sağlayacak bir iş bulursunuz,çalışmaya başlarsınız.sonra yine aynı süreç tekrar eder.peki ya bundan sonraki geleceğim... iş yerinde mutlu değilsinizdir,aldığınız ücret tatmin etmemektedir.yeniden bir iş bulmak gerekir ve arayışlar başlar.bu arayışlar(gelecek endişesi) mutlu olduğunuz mesleği yapmaya başlayıncaya kadar devam eder.
1 /