gülpembe

1 /
8844455 8844455
barış manço'nun duygusal ve insanı farklı dünyalara götüren şarkısı...
bir röportajında sanıldığı gibi sevgilisine değil, babaanne veya annannesi için yazdığını açıklamıştı...
tabudeviren tabudeviren
barış manço'nun sözüm meclisten dışarı albümünde bulunan eser. babaannesine yazmıştır. sözü kendisine, müziği ahmet güvenç'e aittir.
mançoloji ve live in japan albümlerinde de farklı versiyonları mevcuttur ama ilk versiyonu (sözüm meclisten dışarı'da olan) en iyisidir.
sözleri:

sen gülünce güller açar gülpembe
bülbüller seni söyler
biz dinlerdik gülpembe
sen gelince bahar gelir gülpembe
dereler seni çağlar,sevinirdik gülpembe

güz yağmurlarıyla,bir gün göçtün gittin..
inanamadık gülpembe
bizim iller sessiz, bizim iller sensiz
olamadı gülpembe

dudağımda son bir türkü gülpembe
hala hep seni söyler
seni çağırır gülpembe

güz yağmurlarıyla,bir gün göçtün gittin..
inanamadık gülpembe
bizim iller sessiz, bizim iller sensiz
olamadı gülpembe

dudağımda son bir türkü gülpembe
hala hep seni söyler,
seni çağırır gülpembe

gözlerimde son bir bulut gülpembe
hala hep seni arar seni bekler gülpembe
mandolina mandolina
barış manço'nun hala dinlenildiğinde insanı alıp götüren şarkısı..

dinledikçe çocukluğumun o neşeli günlerine dönüyorum. büyümekten korkmadığım zamanlara.
nickini unutan adam nickini unutan adam
penceremden dışarı baktığımda gordugum ilkokulun zilinin melodisi aynı zamanda, hangi zihniyet yapmış bilmiyorum ama çocukların yerinde olsam ve 40 dakikadır beklediğim tenefüsün haberini bu melodiyle verseler tenefüste dışarı çıkmazdım herhalde.
myth myth
yıllanmış şarap gibi zaman geçtikce lezzeti artan şarkılardan birisidir.ne zaman dinlesem bi mahsunluk, sakinlik çöker üzerime. düşündürür insanı.
kingodiscoo kingodiscoo
yağmurlu bir hava, oda soğuk, evde teksin, açtın dinliyorsun. barış ağabeyin güzel sesi seni alıyor götürüyor, duygulanıyorsun belkide ağlıyorsun...
haplo2012 haplo2012
nilüfer tarafından yorumlanan hali de oldukça güzel olan şarkıdır. ama tabiki kimse barış abimin yorumunun yakınına bile yaklaşamaz.
pontiarchus pontiarchus
barış mançolu üç ayrı versiyonu da birbirinden farklı olan muhteşem eser.

1981'deki sözüm meclisten dışarı versiyonu, orijinalidir. keytar ile şov yapar barış abi. klibi de külttür, insanın içine dokunur.

1996'daki live in japan versiyonu, konser ortamında olmasına rağmen en etkileyicisidir. klavye, özellikle şarkının sonunda insanın gözlerinden iki damla yaş getirir tek başına. konser kaydı olduğundan müzikalitesi tartışıladursun, insanın içine dokunuverir.

1999'daki mançoloji versiyonu da bambaşkadır. ilahiye çalar yer yer, klavye neredeyse yok edilmiştir. nefesli ve yaylılar gülpembe'yi bildiğimiz gülpembe'den başka boyutlara taşır. aşırı ağır ilerlemesi biraz can sıkar, ama yine de fena değildir.

barış manço, kaybettiği babaannesinin anısına yazmıştır sözlerini, bilindiği gibi. tek kelimeyle harikuladedir.
sageeth sageeth
barış manço'nun bu şarkısının tam ortasındaki sözsüz, enstrümental, solo gibi olan kısmı kadar (ne diyeceğimi bilemedim) başka hiçbir şarkıdaki solo, sözsüz, enstrümental kısım etkileyememiştir beni.
1 /