gülümse

1 /
axel fox axel fox
sezen aksu'nun insanı ağlatan bir başka güzel parçası , arada geçen sözlerden annelerin ne kadar önemli olduğunu anlıyoruz.

gülümse hadi gülümse
bulutlar gitsin
yoksa ben nasıl yenilenirim
hadi gülümse

belki şehre bir film gelir
bir güzel orman olur yazılarda
iklim değişir akdeniz olur
gülümse

tut ki karnım acıktı
anneme küstüm
tüm şehir bana küstü
bir kedim bile yok anlıyor musun
hadi gülümse

sazlarım vardı, ırmaklarım vardı
çakıltaşlarım vardı benim
ama sen başkasın anlıyor musun başkasın

belki şehre bir film gelir
bir güzel orman olur yazılarda
iklim değişir akdeniz olur
gülümse
ipimlekusagim ipimlekusagim
sözlerinin; psk (partiya sosyalist a kurdistan) lideri kemal burkay'a ait olduğunu öğrenince birçok kimseyi hayretler içerisinde bırakan, minik serçe'nin 80'lerden sonra yorumladığı şiir.
neverlander neverlander
vakti zamanında minik serçenin hayranları tarafından ankara'daki evinin önüne bi ton kedi getirilmesine sebep olduğu söylenen şarkı..
skyish skyish
insanı en güzel anılara götüren şarkı.

küçücük, ufacık bir çocuksundur. henüz hayatın zorluklarını ve büyümenin yükümlülüklerini omuzlarında olanca gücüyle hissetmeden çok çok önceki bir zaman dilimindesindir. tüm derdin kurabiye canavarının kurabiyeleri ya da edi ile büdü'nün büdü'sünün* ne kadar itici olduğudur. yaz tatili gelir, yıl boyu görmediğin akrabaların ve kuzenlerinle kucaklaşma fırsatı bulursun. yaz senin için güzel bir rüya gibidir asla uyanmak istemediğin. yaza dair hatırladığın pek çok şey vardır ama en özeli şarkılardır. daha henüz şarkıların anlamını bile tam olarak kavrayamazken dede evindeki sürekli çalıp duran bir kaseti hatırlarsın: "gülümse".

"tut ki karnım acıktı anneme küstüm
tüm şehir bana küstü...
bir kedim bile yok anlıyor musun
hadi gülümse..."

hislerinin tercümanı gibidir adeta. hep bir kedin olsun istersin ama ah o anneler! kedileri gizlice eve sokmalar, sonra onların sokağa atılışını ağlayan gözlerle seyretmeler... defalarca aynı film şeridi...defalarca anneye küsmeler...kalp kırıklıkları...

şimdi düşünüyorum da aslında güzelmiş hepsi...yaşanan acıların, hüzünlerin içinde bile bir mutluluk varmış, bir büyü varmış...bunu görmek için ise yaşamak ve büyümek gerekmiş sanırım...

"gülümse hadi gülümse bulutlar gitsin..."

ne yazık ki gülümseyemiyorum bu şarkıyı dinleyince...hüzünleniveriyorum birden...insan mutlu günlerini hatırlayınca hüzünlenir mi?hüzünleniyor işte...hıçkıra hıçkıra ağlayıp yıllar duvarını kırıp geçivermek istiyor insan öteki tarafa, onca yıl hiç yaşanmamışçasına...

ne yazık ki büyüdüm, artık geriye dönüş yok ve hala bir kedim yok.

oysa ne çok severim kedileri...

belki bir gün kimbilir...

"hadi gülümse"
1 /