habitat

misuf misuf
1996 yılında istanbul'da düzenlenen organizasyon. ilki brezilya'da yapılmıştı. bütün dünyaya güzel görünmek için istanbul'un çehresini değiştirmişlerdi, olmadığı gibi göstermişlerdi. oysa o organizasyon için yapılan çalışmalar kalıcı ve bütün istanbul geneline yayılmış olsaydı daha güzel olurdu..
eksiksizuyum eksiksizuyum
1996'da zirvesi istanbul'da yapılmıştı. o zaman muazzam bir hazırlık aşaması vardı. yollar, kaldırımlar... hatta fıkrası vardı:

iki inşaat işçisi konuşuyormuş:
-abi biz bu kadar hazırlığı niye yapıyoruz? önemli biri mi gelecek?
+evet
-kim?
+ne bilem. habit ağa mıdır kimdir işte o gelecekmiş.
ness ness
1996 yılında istanbul'daki okulların haziran gelmeden kapanmasını sağlayarak tüm çoluk çocuğu sevince boğmuş organizasyon.
üniversiteye geldiğinizde profesörün biri habitat'tan bahsederken okulların erken kapanmasından başka bir şey gelmeyince aklınıza hoca durumu çakmıştır.

-çocuklar başka bir şey hatırlamıyor musunuz? yapmayın..istanbul'da olanlar..nasıl hatırlamazsınız?

biri atlar sonra:

+hocam 12 yaşındaydım, ne hatırlayayım?
- aa çocukmuşsunuz hakkaten..neyse..ben izah edeyim..bıdı bıdı..(devam eder)
mushir mushir
az eşya daha fazla yaşam alanı için elzemdir efenim.

entelektüel evleri vardır ya böyle feng shui kaygılı falan. eleştirmek babında değil bilakis özeniyorum bu tip insanlara. bizim eve baksan çarşamba pazarı gibi. gerekli gereksiz milyon tane eşyadan ve nesneden dolayı boğuluyoruz, yaşam alanımız ve bununla paralel olarak yaşam kalitemiz düşüyor. balkon bile "bir gün lazım olur" ile " bu artık kullanılmaz" arası uzun zaman diliminde var olma mücadelesi veren "şey"lerle dolu.

yok böyle olmaz. gözü karartıp toplu eşya katliamı yapmanın zamanı geldi geçiyor bile.