hasan şimşek

pastaci pastaci
türkçe dil bilgisi dil yeteneği adlı kırmızı kitap'ın yazarı. anadolu liselerine hazırlık aşamalarında 84 ve öncesi doğumlu gençlerimize oldukça faydalı olmuştur. ahmet buhan'la yakın arkadaştır.
evcil insan evcil insan
9 kasım 2010 tarihinde kütahya dumlupınar üniversitesinde pkk'lı teröristlerin üniversite ayağı tarafından katledilen ülkücü şehid.

henüz 20'sinde al kanı toprağa düşendir. mekanın peygamber yanı olsun.
welatesor welatesor
merhaba çocuk,

gün geçtikçe yükselen bir öfkeye kurban gitti bedenin, yüreğin ve bilincin... gün geçtikçe yükselen, anlaşılmak istenmeyen, önüne geçilmeyen, geçilemeyen bir öfkeye... hepimizin başı sağ olsun...

yaşıyor olsaydın ve karşıma dikilseydin bir gün, eminin hiç sevmezdim seni. konuşmaya kalksak, birbirimizin boğazına sarılmış da sarsıyormuşuz gibi tartışırdık boyuna. ayrıca eminim, üç cümle sonra söyleyecek bir şey bulamazdın. düşündüklerin, normalde savunulacak şeyler değildi çünkü. ve biliyor musun, seni öldüren bu öfke dalgasının yükselmesinde, çok büyük bir payı var düşündüklerinin...

ne diyordum hasan kardeş... karşımda olsaydın, konuşsaydık, diyordum. evet, hayli yüklenirdim sana, belki de yüzüne tükürüp sırtımı döner giderdim. ama öldürmezdim seni be! sen bir öğrenciydin çünkü alt tarafı. bir çocuktun hatta! kendi kafanda yetişen ırkçılıktan bile sorumlu tutulamazdın ki!

öldün çocuk! şimdi yoksun! ama arkandan yine azıtacak, senin de önder dediğin o çiyan sürüsü... ve belki de iyice karışacak ortalık. türkler kürtlere, kürtler türklere bir kez daha küfredecek, bir kez daha...

ama değil mi ki, sen artık takma bunlara... öldün, daha artık yapacak işin kalmadı biz fanilerin sidik yarışında.
sahipkıran sahipkıran
şol gökleri kaldıranın
donatarak dolduranın
ol!diyince olduranın
doksan dokuz adı ile...

sebeb-i telif;

nebevi emrin gereği gördüğü yanlışı eliyle düzelten, bir mukaddes davada şehit olup dar-ı beka'da hasret gideren ardından kalbiyle buğz ettiğini sanıp imanın en alt derecesinde bile olmaklığı şüpheli bir acizin arzuhali;

(bkz: dpü de bir ülkücü öğrencinin öldürülmesi/@sahipkıran)

yukardaki yazı da bana ait. ama tekrar okuyunca yazdığım yazıdan tiksindiğimi farkettim. bizim hikayeleriyle büyüdüğümüz mukaddes ağabeylerimizin zamanında yaşasak nasıl olurdu diye zaman zaman muhayyilemizin süzgecinden geçen düşüncelerinden çoğunun yalan olduğunu anladım. olayı sözüm ona büyük çerçevede değerlendirip daha mantıklı bir iş yaptığımı düşündüm herhalde. safça. yoksa gaflet mi doğru kelime? boğazımıza düğümlenen düğümleri yine görmezden geldik, oysa biz bu düğümleri görmezden gelmenin daha hayırlısı olduğuna neden bu kadar gözü kapalı iman ettik? işimize geldiği için mi görmezden geldik? ara ara da olsa düğümleri açmak gerekmez miydi? biz şimdi zulme ses çıkarmayacaksak bir daha kimse zulme ses çıkarır mıydı?

hasan'ın, hikâyeleriyle büyüdüğümüz dursun önkuzu ağabeyimizden ne farkı var? ruhi kılıçkıran ağabeyim öte tarafta hasan'ı sarılarak karşılamaz mı? ya süleyman özmen ağabeyim? süleyman ağabey sen söyle, senin vücudundan çıkan kızıl kurşunlarla, hasan'ı şehit eden bıçak arasında bir fark var mı ağabey?

isyan, evet isyan aklımdan geçen. haşa, ten kafesteki emanetini alana değil isyanım. belki ilk defa bu hasan kardeşimin, dursun ağabeyimin, ruhi ağabeyimin, süleyman ağabeyimin daldan kopan yaprak gibi yere düşmesine mani olamayan devlete. din u devlet mülk ü millet diye amentü edindiğimiz dört ilke var ya, bugüne kadar sorgulamadığımız devlete. devlet, hasan şehit olmasın diye ne yaptın? niye şımartılacak birileri oldu mu kurbanın hep hazır oluyor senin?

bıçağı saplayan teröristlere isyan etmiyorum. bıçağı saplayanlara isyan etmek zoruma gidiyor. sadece isyan edebilmek çok zoruma gidiyor. kendimde dolu dolu sövme hakkını bile görmüyorum. söversem biraz olsa içim soğur belki diye korkuyorum. boğazıma bir düğüm daha takılıyor. bu düğümü ben atıyorum. hasan'ın ardından tüm yapabileceğimin bu olması düğüm üzerine düğüm ekliyor.

"gün gelir, ecel hükmünü icra eder, ülkücü dünyasını değiştirir. "kalabalık" o'na acır, daha iyi yaşamış
olmasını temenni eder. halbuki o, inançları uğrunda yaşamanın hazzını tadamadıkları için ömrü boyunca "kalabalık"a acımıştır."

hasan'ım, ahret kardeşim, hakkını helal et kardeşim, biz kalabalıklara karıştık kardeşim, hakkını helal et. yüzümüz olmasa da selam göndermeye bile, selam gönderilenlerin büyüklüğü hürmetine kabul etsinler selamımızı.
tashicardi tashicardi
hayatının baharında aramızdan ayrılmış bir insandır. ülkücü veya değil, ne olursa olsun, koyun güderken mayına basıp ölen bir insan da olabilirdi, siyasi görüşüyle anılmaması gereken bir durumda, kendi varlığından çok siyasi görüşü üzerinden ölümü ile ilgili yorumlara maruz kalmıştır.
dagsiz kentin duygun kurdu dagsiz kentin duygun kurdu
2010 yılı kasımının 9. gününde pkk'lı bir soysuz tarafından bıçaklanarak şehadete yürüyen dumlupınar üniversiteli ülküdaş.

yine soysuzlar çıkıp, öldürmeye giderken öldürüldü iftiralarını atacaklar. oysa senin elinde sopa bile yoktu. sınıf arkadaşın olacak o soysuzun, minübüs durağında beklerken katilin olacağını nerden bilebilirdin. bu ülke de senin inandığın düşünce, eli kanlı terör örgütünden daha vahşi bir yapılanma gibi lanse edildi hep. ve hep bizden gitti gençliğinin baharında süphan göğüslü yiğitler.. biz ağladık arkadaşlarımızın, kardeşlerimizin, ülküdaşlarımızın ardından..evlat acısı hep bizim analarımızın kaderi oldu.. ama biz senin hakkına, hatırana ne kadar sahip çıkabildik, adını ne kadar hatırladık? hiç. ölünce unutulursun. işte ülkücünün en büyük bedbahtlığı budur. allah anana atana sabır versin. mekanın cennet olsun ülküdaş,
ayaktaki yolcu ayaktaki yolcu
9 kasım 2010 - dumlupınar üniversitesinde okulundan çıkmış evine gitmek için otobüs durağında beklerken pkklılar tarafından uğradığı saldırı sonucunda kalbinden bıçaklanarak şehadete ulaşmış ülkücü genç.

ruhu şad olsun.

henüz 20'sin de anadolunun orta yerinde katledildi. faillerini hepimiz tanıyoruz.