ike shorunmu

zaknafein zaknafein
beşiktaşta oynadığı dönemlerde saçma sapan kornerden gelen topa tek eliyle çıkıp almaya çalışırken defalarca gol yiyen , soru cümlesi gibi isme sahip nijeryalı kaleci.
silentpain silentpain
ayrıca nevio scala döneminde beşiktaş'ın da kalesini korumuştur.penaltı kurtarmayı becerirdi fakat vasatı aşmadı hiç.tribünlerce "ike çorumluuu ike çorumluuu" tezahüratlarıyla çağrılırdı,sevilirdi.yüzündeki tebessüm ise hoş bir anı olarak kaldı türk futboluna.
attila the hun attila the hun
serdar bilgili döneminde, oscar cordoba'dan önce beşiktaş kalesini koruyan nijeryalı kaleci. ilginç adamdı vesselam. penaltılardan önce penaltı noktasına doğru yürür, vuruşu yapacak oyuncuya birşeyler söyler, sonra yüzünde gülümseme, el kol hareketleriyle birşeyler anlatarak yavaş yavaş kale çizgisine gelirdi. penaltıyı kullanacak olan oyuncunun dikkatini dağıtma amaçlı bu fırlamalığı çoğu kez işe yarardı. bir keresinde hakan şükür'e karşı bu işi öylesine başarılı yürütmüştü ki artık hakem gelip kartla tehdit etmişti kalesine geçmesi için. akabinde penaltıyı çıkardı tabi*
leeds united'a karşı deplasmanda oynadığımız o kara gecede 3. golden sonra ağların arasından topu çıkarırken artık sinirden mi, folloş olduğundan mı bilinmez yüzündeki tebessümle bizim de sinirlerimizi bozmuşluğu vardır.
yine de iyi kaleciydi, sempatik bir insandı. ayrıca nijerya milli takımında da uzun süre forma giydi.
bacanga bacanga
zamanında soyadıyla çorumlu diye dalga geçilen, paso eşofman giyen, hep gülmesiyle bizi bazen sinir etse de, kaliteli sempatik bir insandı..kaleciliği de vasat denebilirdi..
jackali jackali
yediği hatalı gollerde sırıtan siyahi kalecidir. takdir edilmesi gereken yanı yediği hatalı goller değil başarısızlığıyla çok çabuk yüzleşebilmesidir.
antisosyal mesih antisosyal mesih
1999-2000 senesi, futbolla haşır neşir olmaya başladığım dönemdir. şimdi baştan uyarayım, "futbol sadece futbol değildir, endüstriyel futbol bitirdi abi, eskiden liman işçileri takım kurardı" tadında bir yazı bekliyorsanız şu dakikadan sonra okumayı bırakın, bireyin açmazlarından bahseden arkadaşlar falan var, post-yapısalcı kardeşlerimiz var oradan yakın bence.

10-11 yaşlarıma denk gelen bu dönemde mahallenin taçsız kralı bendim, leblebi gibi gol atıyordum rakip mahallelere. kalecimiz niyazi'nin başka bi şehre taşınması ve kalecisiz kalmamızın hasebiyle gerek takım oyunu anlayışım, gerekse bir forvet olarak kalecilerin açıklarını iyi bildiğim için oy birliğiyle -4 oy- kaleci seçildim. bilen bilir, ileri derecede beşiktaşlıyımdır. o dönem karakartalların file bekçisi, nijerya’nın çorak topraklarından kopup gelen güleç insan ike shorunmu idi, bu sebepten dolayı o dönemler idol olarak kabul edeceğim pek kaleci tanımıyordum, schumacher falan vardı ama beşiktaşlıydık, başka kaleci yakışık almazdı. bu güzel kardeşimizin kaleciliğiyle ilgili herhangi bir yorum yapmak istemiyorum, zira hatırlamıyorum. tek hatırlayabildiğim, skor kaç olursa olsun, shorunmu yediği her golden sonra tebessüm ederdi. hiç unutmam, 6-0 yenildiğimiz leeds united maçında, shorunmu 6 sefer tebessüm etmiş, “yapacak bişey yok ağalar, gelen ölüm olsun ya” dercesine bembeyaz dişlerini biz futbolseverlere tam altı defa izletmişti. böyle bir güleç arkadaşımızdı shorunmu.

üzerinden yıllar geçti, beşiktaş bu süre zarfında 9 (dokuz) adet kaleci değiştirdi, fakat benim idolüm shorunmu olarak kaldı. kaleciliğinden pek bir şey alamasam bile güleç suratı adeta yaşam felsefem haline geldi. ne zaman başıma kötü bişey gelse, -ki gelmediği pek nadirdir- “yapacak bişey yok ağalar, gelen ölüm olsun” dercesine gülerim. depremde enkazın altından çıktığımda da, hayatımın en önemli virajında annemi kaybettiğimde de, kalbimde doğuştan gelen bir sorun olduğunu ve amiyane tabiriyle ileride siki tutacağımı duyduğumda da, küçükken incirden düşüp kaburgalarımı kırdığımda da shorunmu gülüşümden taviz vermedim. ayıptır söylemesi sikilmedik bir kulağımın arkası kaldı ama “shorunmu gülüşü” bende bakidir sevgili okurlar.

yapacak bir şey yok ağalar, gelen ölüm olsun ya.
dale nunes dale nunes
1999-2002 arasında beşiktaşta yaşanan kaleci krizinde transfer edilen isimlerden birisiydi shorunmu. vasat bir kaleciydi. özellikle yan toplarda ve çıkışlarında eksiklikleri vardı. zıplama yeteneği sınırlıydı. ama yine de nijerya milli takımında forma giyerdi. maçlara altında siyah pijaması ile çıkardı. nedendir bilinmez yüzünde hep bir keyif, gülümseme ve rahatlık olurdu. beşiktaş sonrası samsunspora gitmiş ve orada da yine tek elle yan top alma gibi hatalarına devam etmişti.