ilkokulun ilk gününden akılda kalanlar

1 /
pimpiskopatus pimpiskopatus
herkes bir velisi ile gelmişti. evimiz okula çok yakın olduğu için ben tek gitmiştim. o güne kadar okul bahçesinde oynadığım için galiba ebeveynlerim "nasılsa yabancılamaz, alışık" dediler !!!
çikilops vol 2 canım benim çikilops vol 2 canım benim
sınıftaki tüm kızların saçını çekip, oğlanları da dövmüştüm, ertesi gün bir çok veli gelip benden şikayetçi olmuştu. ailemi çağırmışlardı okula. bu aksiyon sınıfta bir çocuktan dayak yiyene kadar sürmüştü.
shiverdecker shiverdecker
sabah annemin beni kaldırması, babam, anneannemler falan hepsinin beni salon da beklemesi. annemle babamın çapa atatürk ilköğretimde beni sınıfta sıraya sokup el sallayarak uzaklaşması.
medyamaymunu medyamaymunu
ilk tenefüs zili çalınca okul bitti diye çıkıp eve dönmüştüm.
okula geç kalan bir anne oğulu da geri çevirmiştim, zil çaldı bitti okul diye.

eve gittim kapıyı çaldım annem evde yok, merdivenlerde uyudum bende. zaten sabahın köründe kalkmışım, hiç sevmem erken kalkmayı.

annem benden kurtulduğuna nasıl sevindiyse alışverişe vurmuş kendini, 3 saat sonra gelmişti eve ve ben hala merdivenlerde uyuyordum.
berk1905 berk1905
sevgili furkan.

okulun ilk günü çok yakın olmuştuk. daha ilk günden ebelemeç oynuyorduk beni yakalamak için ayağıma makas atmaya çalışırdın ilk günün şansından tutmadı furkan. ama sonrakı 8 sene ağzıma sıçtın. sınıfın ağzına sıçtın furkan. senle ebelemeç oynamaya korkardık furkan. arkadan makas atıp bizi tepetaklak yere düşürüp ebeleyince zevk mi alıyordun furkan? iflahımızı siktin furkan.

siktir git furkan.
lora blood lora blood
sene 1989..
burada yazar olan bir çok kişinin doğum tarihinden bile daha önce.. siyah önlüklerin, el örgüsü yakalıkların takıldığı, sınıfların 75-80 kişi olduğu zamanlar.
o zamanlar öyle anaokulu vs. de çok yoktu, -ki ilkokul öncesinde kendimizi hazırlayalım okula.
çok ağlamıştım annemden ayrıldığım için. ilk dersler resmen işkenceydi, her teneffüste anneme koşup sarılıyordum.
bir hafta boyunca böyle oldu. biraz zor oldu ama sonunda alışmak zorunda kaldım.
fikrihü fikrihü
korktuğumdan ağlamıştım ve eve gitmek istemiştim. ilk defa yabancı bir ortamda ve sosyal çevredeydim. hiç unutmam ilkokula gittiğim ilk gündür. konusu açılmışken nur içinde yatsın ilkokul hocamız bizi birden beşe kadar okuttu ve babam gibi ayrı bir yeri vardı. 7 yıl önce kanserden kaybettik. hocamı çok özlüyorum.
orta dünyada ışın kılıcı döven demirci orta dünyada ışın kılıcı döven demirci
anaokulundan pek çok arkadaşımla aynı sınıftaydık. ve öğretmen beni anasınıfından itibaren orta okula kadar vurgun olduğum kızın yanına oturtmuştu. onun yanında ağlamamak ve hazırlıktan diğer arkadaşlarımın gözü önünde küçük düşmemek için kendimi zor tutuyordum. tam o sırada annem yanıma gelip "oğlum bak istemiyorsan okula gitmeyebilirsin" demişti ve ilk dersin sonunda tenefüste annemin yanına koşup bacaklarına kapanıp "anneeeeee ben okumak istemiyorum, ben okula gelmek istemiyorum" diye bağıra bağıra ağlamıştım. pişman değilim yine olsa yine ağlardım. ben okurken eğitim sistemi yanılmıyorsam 5 kez değişti. o gün okuldan alıp sanayiye verselerdi kendi torna atölyemi açardım şimdiye...
49 numara ayaklı yazar 49 numara ayaklı yazar
anasınıfının önünden geçerken (artık oyuncakların olmadığını bildiğimden) "ya anne ne güzel yeni oyuncaklar gelmiş ben bir sene daha gitsem anasınıfına olmaz mı?" diye sormuştum.

bir de sınıf öğretmenimle tanıştıktan sonra ona sarıldığımda ellerim göbeğinin kenarlarına kadar uzanabilmişti. "ne şişko adaam" diye düşündüğümü hatırlıyorum. hala daha çok severim kendisini.
1 /