insanı hayatta tutan şeyin çalışmak olması

merkez kaç tazı tut merkez kaç tazı tut
yoksa hayat gitgide ellerimizin arasından kayıp gidiyor. bir boşluk duygusu anlamsızlık çöküveriyor. vücut da ruh da paslanıyor. kaygı ve endişeler çörekleniyor. tembellik ve üşengeçlik kadar insanı yokeden bir şey yok