insanlığın mahrem tarihi

doxerl doxerl
(bkz: an intimate history of humanity )
(bkz:theodore zeldin )
"insanlığın mahrem tarihi, insanlık hafızasını tazelemeyi amaçlayan bir unutulmuşlar derlemesi, tarihe geçenlerden çok geçmeyenlerin tarihi. zeldin, insanlığın unutulmuş anılarını gün ışığına çıkararak, köşeye sıkıştığı noktalardan çıkış yolları bulabilmesi için insanoğlunun ufkunu genişletmeyi ve modern zihinlere yerleşmiş yanılsamaları yıkmayı deniyor. zeldin'e göre her kuşak, tıpkı kendisinden önceki sayısız kuşak gibi, dünyaya kendi çağının gözlüklerinden bakarak binlerce yıllık insanlık deneyimini boşa harcıyor. kendi atalarının sınırlı ve kolay kolay değişmeyen hafızasını kullanmayı tercih ederken, geçmişin karanlığına gömülüp giden koca bir insanlık hafızasından yararlanma fırsatını kaçırıyor. bu fırsatta yatan en değerli hazine, hayatın kendi çağımızın ışığıyla aydınlanmış görüntüsünün değişmez bir son durak değil, beklenmedik dönüşler yaparak ilerleyen insanlık tarihinin rastgele bir noktası olduğunu keşfetmek. zeldin'in unutulmuşlar tarihi, insanların hayata ve kendilerine ezelden beri bugünkü gibi bakmadıklarını göstermekle kalmıyor, umudun tükenmeye yüz tuttuğu noktada insanlığın imdadına yetişen şeyin her zaman yeni bakış açıları, yeni düşünce biçimleri ve yeni yaklaşımlar olduğunu hatırlatıyor."
//arka kapak//

bu kitabı 2010 kasım ayından beri kısım kısım okuyorum. kitap hakkındaki bilgi ekşisözlükte ilk olarak 2002de girilmiş. itüsözlükte olmaması çok ironik. kitabı bitirmeden yazmam diyordum ama kitap daha bitmedi bitse bile tekrardan başlayacağım. anlık hazlara hitap eden tespitler ve çıkarımlar bulunmakta.
denizbalinası denizbalinası
''bir kitap okudum hayatım değişti'' söylemini haklı çıkaran kitap. evet. okuyorsunuz ve bugüne kadar bir çok şeyi bilmediğinizin farkına varıyorsunuz. o derece yani.
bismillahirahmanirahimof bismillahirahmanirahimof
''belkide insanlar sisli bir denizde sürüklenen birer gemiden başka bir şey değiller, ara sıra uzaklarda birbirlerinin ışıklarını görüyorlar ve yan yana geçip giderken kısacık bir süre selamlaşıyorlar.''

theodore zeldin'in eseri. öyle bir dil kullanmış ki arada durup yazarı anımsamaya çalışıyorsunuz. bu kadar kadın ruhundan yaklaşılmamalı olaya.
mavikedi mavikedi
dünyanın her türlü karmaşayla her zamankinden daha çok dolmuş olması açmazlarımıza çözüm bulmanın güçleştiğini düşündürebilir, halbuki karmaşa çoğaldıkça, kıvrılıp içinden geçebileceğimiz çatlaklar da çoğalır. theodore zeldin