instagram için yaşayan kızlar

1 /
sakil sakil
bunlar birkaç sene önce "ya şuraya gidip birkaç fotoğraf çekilelim. face'te profil fotosu yaparız." diyorlardı. şimdi iyice işin boku çıktı. instagram'a hikâye atmak için geziyorlar resmen. başka hiçbir amaç yok. gezip gördüğü yerleri sorsan 2 cümle kuramaz çünkü fotoğraf çekmekten etrafına bakmaya fırsat bulamamıştır. sadece gezme için söylemiyorum. bugün internet hayatımızdan çıksa starbucks 1 haftaya iflas eder.
aynalı kemer aynalı kemer
yine instagramda yaşayanların tanıdığı kızcağızlar bunlar.

ayrıca da madem irrite olunuyor bu kızlara, hikayesi raddesinde yaklaşıp izlenmeyin be sadıç. nedir yani? al sinir oldum yine bak.
mechul duygular mechul duygular
sadece kadınlara , erkeklere, yeni nesile indirgemek biraz saçma olur. toplumun tüm tabakalarında bariz bir gerilik var.

gerilik diyorum çünkü kimse kendini ileri düzey olarak tanımlayamaz bu üçüncü dünya ülkesinde, halkın minimum %90 ı kitap okumaktan aciz bir kitle. kitabı geçtim, her hangi bir yazılı kaynak veya belgesel izleyenlerin oranı eminim gülünç derecededir. herkes hayatının güzel olduğunu başkalarına göstermeye çalışmak için fotoğraf paylaşarak kendilerini tatmin ediyorlar.

bu kesimin en iyi yaptığı şey başkalarını eleştirmek oluyor sadece. çevrelerinde doktor, mühemdis vs gibi meslekte olanlara "şu doktor olmuş ama insan olamamış." gibi söylemler yaparak yine eleştiriyor, o kişinin o konuma gelene kadar neler çektiğini, ne yaşadığını, be kadar çalıştığını düşünmeden yaptığı tek şey eleştirmek oluyor. o kişi ömrünü çalışarak geçirmiş olsa da instagramda kendi "layğh" sayısı fazla olduğu için kendini daha itibarlı zannediyor.

bilime verilen değer zaten belli zaten ülkede. doktora inanmayıp, hacı hoca geçinen üfürükçülere tam inanan bu insanlardan zaten daha ne beklenebilir ki?


boşverin bilimi layk sayısı daha önemli...
varşovadangeçentanklar varşovadangeçentanklar
bundan yaklaşık olarak 20 - 30 yıl sonra ne kadar da boş işlerle uğraşmışım diyerek pişman olacak kızlardır. ve bizler de hep birlikte şahit olacağız bir neslin trajikomik kayboluşuna. ağlanacak halimize gülüyoruz.. ne yazsam ne söylesem bilemedim.. sayfalarca yazmak istiyorum fakat kelimeler yetmiyor bir noktadan sonra anlatmaya.
1 /