instela yazarlarından şiirler

262 /
almost almost
gönül düşmüş bir kere, dinlemez ve işlemez bana artık, ne ferman ne de gam,

ah dünyalar güzelim, güzel sevdiğim, ne olurdu sen benden bu kadar uzak olmasan.

biliyorsun ve biliyorum ki, istesem de ayrılamam artık yaşadığım bu leb-i deryadan,

sana kavuşabilmek mümkün olsaydı şayet, inan ki; ne saray görürdü gözüm, ne han, ne de kervan.

sözüm kendimedir; dinlemeye, tanımaya ve anlamaya devam et sen yine sevdiğini, yalnız ve bîçare olsan da, ey ozan !

bu demden sonra canını yakacak bir şey kalmadı, o yüzden ki ne ateşten kork artık, ne de kordan.
man man
the darkness will fade away
deep thoughts will be flushed away
it'll be your life's get away,
it'll be all the newborns' way.

the moon will shine again,
it'll be thought as the stars' gain
finally the words will couse a pain
it'll be the starting of a piece of strain

he's the man walking nowhere
he needs a ride with the blazed mare
he knows the truth you won't dare
beyond all these, he doens't even care.

the man.
finrod felagund finrod felagund
şurada uyuyacağım delik deşik,
birkaç parça uykudur.
üstelik, yine her zaman olduğu gibi,
daha kötü bir dünyaya uyanacağımı bilerek,
bir sağa bir sola dönerek,
zehir zemberek rüyalara direne direne,
uyuyacağım birkaç parça,
delik deşik bir uykudur.

fakat onu da çok görüyorlar.
omuzlarıma, boynuma çengeller takıp,
yüklendikçe yükleniyorlar.
beni aşağı çekiyorlar.
ruhumu aşağı çekiyorlar.
canım canımdan kopuyor,
gözlerim yanıyor.

cehennemden geliyorum,
cehenneme gidiyorum.
ben her sabah,
ben her gece,
cehennemden geliyorum,
cehenneme gidiyorum.

ama yürüyerek gidip geliyorum.

çünkü tanıdığım bütün motosikletler cennete gidiyor
ve hiçbirinde yer yok.
volkans volkans
ver elini haydarpaşa demişiz,
vapur rıhtımdadır pırıl pırıl,
hava hafiften soğuk,
deniz katran ve balık kokulu
köprüden kayıkla geçmişim karşıya,
bir nefeste çıkmışım bizim yokuşu...

bir gün sabah sabah kapıyı vursam,
-kim o ? dersin uykulu sesinle içerden.
saçların dağınıktır, mahmursundur.
kimbilir ne güzel görünürsün sevgilim,
bir gün sabah vakti kapıyı çalsam,
uykudan uyandırsam seni,
ki, daha sisler kalkmamıştır haliç'ten.
fabrika düdükleri ötmededir.
262 /