instela yazarlarının itirafları

pötübör pötübör
nerde kalmıştık?
yazmak için iyi bir sebep bulmuşken içimdekileri kaydetmek istediğim başlık.
çok eski hatta bana bu ismi akıl eden arkadaşımı rüyamda görmemle başladı her şey.
tabi uzun zaman önce kopmuştuk.
internette kısa bir araştırma sonucu sosyal medya hesaplarına ulaşamasam da, babasının vefat haberine denk geldim. tam üç sene olmuş...
katil zaman ne de hızlı geçmiş ve biz nerdeyse on senedir hiç görüşmemişiz.
hiç sevmediğim ama bazen işe yarayan internet sayesinde çalıştığı hastaneyide öğrendim bundan size ne tabi ama tuhaftı işte.
anladım ki insan unutuyor. acıyı, tatlıyı, eşini, dostunu...
unutmam demeyin hayat bu hepsi geçip gidiyor çok da şey yapmamak lazım.