instela yazarlarının ruh halleri

139 /
elcordobez elcordobez
bugün iş çalıştığım kurumda 40 yılda bir, bir insanla ben de normal insan sohbeti edeyim dedim. çay getiren müstahdem arkadaşımız neslihan'a, ''neslihan ne zaman bir annelik yapacan da evlendirecen beni'' diye sordum gayrı ihtiyari. hatta tamamen laf olsun diye.
neslihan'ın bugüne kadar açık sözlülüğünü hep çok sevmişimdir. lakin işte insan oğluyuz, açık sözün ucu bize dokunduğu zaman kulaklarımızda patavatsızlık olur patlar hadise. neslihan dedi ki;
''abi evin araban var mı?''

yok.

kızgınlığım yahut cahil şaşkınlığım neslihan'a değil. ''ulan bu yaşa geldim hala evim arabam neden yok'' tarzında kendime hiç değil.
2 yıldır, 4500 kişinin çalıştığı bir kurumda çalışıyorum. sanırım bu 4500 kişinin kahir ekseri beni ismen ve cismen tanır. hepsinin kötü gününde yanında olmaya çalışmışımdır. bir çoğu için bütün kredimi ve şartları zorlayıp olmazı olur kılmışımdır. en tepe amirimden, en ast çalışan arkadaşlarıma kadar bir saç teli inceliğinde bile saygıda fark gözetmemişimdir. fakat işte hayatın genel gerçeği ''evin araban var mı?''

bugünlük yıkkınım. bugün yine bizim kaybettiğimiz bir gezegende yaşıyoruz. saçma sapan bir iyimserlikle söylemiyorum fakat sonunda biz kazanacağız. yahut günün sonunda hepimiz kendi yaptığımız beton binaların altında kalacağız. yahut birilerinin son model arabaları ruhumuzun üstünde geçe geçe bizi bedenen de parçalayacak. bu ki dünyanın sonudur.
fakat masmavi dünya güzellikle yeniden doğacak.

bir de her biji elvis presley. ne alakası var aq diyebilirsiniz demeyin. hal benim, ruh benim.


heygidininefesi heygidininefesi
son 2-3 saattir uyuyup kalmışım. bıraksalar 100 yıl uyurum gibi bir ruh hali geldi. sanki zaman sapması sanki bi paralel evrende yolculuk tarzı bişeyler oldu. son rüyamda arka planda harmandalı çalıyordu. eşim uyandırdı zorla. dedim uyanayım diye müzik m açtın, yok dedi.. kesin bişeyler oldu
libertatem amant03 libertatem amant03
bulanık ve camurlu suda çırpınan kapkara iri bir böcek gibiyim.nasil bir atmosferde yaşıyoruz. dost yok, düşman çok, hersey berbat ve karamsarlık girdabına mahkum döndükçe dönüyor. anlamsız ilişkiler kafeslenmiş umutlar ve bitmiş hayaller. umutsuzluk ve mutsuzluk alın yazım kasvet ve bunalım libasım olmuş.simdilik böyle evet şimdilik.
insanca insanca
alınmış uyku, tatil günü, aileyle kahvaltı, tembellik yapabilme özgürlüğü depresyonda olsam çıkarım öylesine yeşil öylesine mavi herşey bende polyanna.
139 /