instela yazarlarının şu an hissettikleri

2 /
kurusıkıkafa kurusıkıkafa
hayatımı nasıl bu kadar karmakaraşık ve içinden çıkılmaz bir hale getirdiğimi düşünüp ağır sorumluluklarım altında eziliyorum.biliyorum geçecek.ama nasıl geçecek?iki ihtimal var:ya ezip geçecek ya da az biraz tokatlayıp sersemletip öyle geçecek.şuan ki ağır ağır beynimi yiyen sorunlarımın sadece tokat atıp geçmesini o kadar çok istiyorum ki.

yani şuan hissetiğim: bazı şeylerin normale dönmesi benim hayal bile edemeyeceğim bir lüks haline nasıl geldi?o kadar berbat haldeyim ki sadece kötü ye razıyım, çok çok kötü olmasın yeter bana diyorum.çaresizlik adına bir kitap yazabilirim sanki.çünkü şuan en iyi bildiğim tanımım ona ait , en azından ben öyle hissediyorum.
selambenzuzu selambenzuzu
acayip hüzünlü hissediyorum lan kendimi. ailemle aram pek iyi değildi ama üniversiteye gittikten sonra bi aileleye bağlanmaya başladım 2 3 yıl geçti ama her evden ayrılışımdan hüzne boğuluyorum amk. yaz boyu yok yaz okulu yok staj derken 1 hafta önce evime gelebildim bugün yine gidiyorum.
mirajane mirajane
offf ben bir başlasam var ya sayfa sayfa yazarım şuraya. ne siz okursunuz. ne ben rahatlarım. ama genel olarak isyan var içimde özetle. bu kadar iyi, düzgün bir insan olmaya çalıştığım halde neden hala mutlu olmayı hakedemiyorum? bunun üzerine kurulu şeyler.
sodomgomore sodomgomore
akşama ne yemek yapıcam lan evde
edit: beceriksiz halinle ailenden ayrı eve çıkarsan olucağı bu, biraz gelişme var ama olucak yavaş yavaş :)
2 /