internetten tanışılan kişiyle görüşmek

3 /
hayaletin garip huyları hayaletin garip huyları
henüz akıllı telefonların olmadığı, fotileşmenin bile uğraş gerektirdiği zamanlarda "neyse halim çıksın falim" ya allah bismillah diyerek epey bir mesai yapmıştım.

genel olarak paravan açıldığında oluşan hayalkırıklıkları fazla olsa da insanın akli melekelerini yitirmesine neden olacak sürprizler de çıkıyordu. sosyal medya icad oldu mertlik bozuldu.
dengesiz26 dengesiz26
bi kere yaptım ama öncesinde arkadaşım vasıtası ile telefonda konuşmuştum. ortak arkadaşlarımız vardı ve o cesaretle gittim. diğer türlü yapamam
blue veins blue veins
amk o değil de kızla konuşuyorsun en son diyor ki arkadaş olacaksak buradan olalım. i̇leriye taşımak yok.
netten biriyle bulusmaktan daha tuhaf olan şey sanal arkadaş edinmek. görmediğin duymadığın biriyle nasıl arkadaş olacaksın ? ne sikko tipler var.
man man
internetten tanışmak buluşmak mesele değil de hoşunuza giden tanıştığınız kişilerle haftalarca tavşanlar gibi mesajlaşıp hayatınızı anlatmayın.

böyle söylememin birinci sebebi: internetten tanıştığınız kişi gerçek hayatta sanalda olduğundan daha farklı olabilir. "bu muymuş aq?" dersiniz içinizden ve mesajlaşmak için harcadığınız onca zaman çöpe gider. ufak bir hayal kırıklığı olur.

ikinci sebebi: buluştuğunuzda konuşacak az şeyiniz olur. iki insanın biribirini tanıma sürecindeki o neşeli pozitif gerilim azalır. bu hazdan mahrum kalırsınız yani.

en iyisi sanal alemde muhabbeti yüzeysel tutup tez zamanda buluşma ayarlamak. sonra gelsin pompalar yıkılsın duvarlar yankılansın çığlıklar ve kırılsın yatak başlıkları.

bol şans.
viegone viegone
20. yy başlarında garip olan soru normele dönmüş ve artık bu konuların sıradan geldiği günümüzde salgın bir hastalık nedeniyle dışarda tanışarak buluşmak zoru başarmaktır. ortalığın karışık olduğu zamanda artık buluşmaya gitmeden önce hes kodu doğrulaması yapacağımız günler geldi.
bengeneldebelgesel bengeneldebelgesel
netten görüp aradı bir gün beni,
"görüşelim mi" dedi.

çok şaşırmadım aslında.
zaten arayış içindeydim o sıralar.
"peki" dedim hemen. ertesi güne sözleştik.
gittim yanına, o sordu ben cevapladım.
bence "olumlu" dedi.

herşey iki günde oluverdi.
o gün bugün beraber çalışıyoruz.
teşekkürler ik'dan beril hanım.
çakılçakmaktaş çakılçakmaktaş
böbreklerim diyorum bayım böbreklerim,bir organ mafyasının eline düşemeyecek kadar özel ve kıymetli.

dehşet korkuyorum ben bu olaydan.yeni dünya düzeninin getirdiği şeylerden dolayı artık insanlar çoğunlukla sosyal mecralarda tanışıyor,zaten kimsenin şeyine de kimse karışamaz ama bana çok yapay geliyor biraz da korkutucu. i̇nsanların şirazesinin kaymasından dolayı mıdır, nedendir bilemiyorum. ama sürekli kafamda -sapık çıkabilir,katil de olabilir, ulan ya organ mafyasıysa- gibi çılgınca düşünceler dönüyor. ve bu düşünce beni aşırı ürkütüyor. çünkü çok anlık bir şey tecavüze uğrayabilirsin, öldürülebilirsin, başına manyakça bir sürü şey gelebilir. ki genelde benim başıma manyakça bir sürü şey geldiği için normal dümdüz yaşarken bu kadar bela çekiyorsun kızım ekstrasına gerek yok diyip çekiliyorum kenara.


he diyeceksiniz ki hasiktir oradan hiç mi sosyal medyadan biriyle tanışmadın. tanıştım çok iyi bir kaç kişi mevcut.doğuda görev yapan öğretmenler, doktorlar.ben buldum onları, çalıştığım şirkette patronumun iyi niyetini suistimal etmeye bayıldığım için sürekli bir şeyler bulup koskoca şirketiniz var insanlara yardım etmeyecek misiniz,biraz insaf ve kardeşim nidalarıyla sürekli biryerlere yardım toplamaya çalışıyordum. patronumda sağolsun kırmıyordu beni hayvan gibi para kazandırıyoruz sonuçta neye kıracak. hacı baba tekkesine çevirmiştim o dönem şirketi. her sene belli dönemlerde merkezden personeller için çantalar,montlar,defterler,kalemler, yağmurluk vs. gibi kullanışlı güzel şeyler gelirdi. koliler açıldıktan sonra kolilere çöker, oradaki çocukları falan gösterip millete duygu sömürüsü yapardım. i̇nsanız sonuçta herkes kendi istihkakından vazgeçmek durumunda kalırdı.
zorunlu değil ama mecburi olarak arkadaşlardan çocuklara kıyafet almak üzere para toplardım,kargoyuda şirkete kitleyip oyna devaaaam. ve sosyal medyadan bulduğum kişilere mesaj atıp böyle böyle bir şey var her şey bize ait şekilde yollamak istiyorum oradan karşılayıp dağıtır mısınız diye iletişime geçiyordum. daha sonra görüşüp kahve içmişliğimiz çok güzel dostluklar geliştirmişliğimiz bile var. böyle şeyler üzerinden olunca korkutucu gelmiyor ortak bir hedef amaç uğruna olunca insan art niyet aramıyor. çünkü kimse saygısını, çizgisini bozup başka amaçlar gütmüyor. ama diğer türlüsü sadece biriyle tanışıp bir şeyler hissetmek, paylaşmak, şans denemek için olunca son derece ürkütücü ve riskli geliyor.

herkesin görüşüne, yaşam biçimine de saygı duyuyorum. ama siz siz olun götünüzü her zaman kollayın.
3 /