johann wolfgang von goethe

10 /
elcordobez elcordobez
romancılığı ve öykücülüğü ne kadar iyi ise, şiirleri o kadar kötü olan alman edebiyatçı. nihayet fena olmayan bir şiirini okudum ve paylaşmak istedim;

sevgili yakınlığı

seni hatırlarım sulara günün
şavkı vurunca;

seni hatırlarım, dalgalara ay
renkler verince.

seni görür gözüm uzak yollarda
tozlar kalkarken;

derin gecelerde, dağ yollarında
yolcu titrerken.

seni işitirim, boğuk seslerle
su yükselince;

kırlarda sükûtu dinlerim gece
her şey susunca;

uzakta da olsan, ben yanındayım,
sen yanımdasın.

gün söner,yıldız ışır gökte, ah!
burda olsaydın.
ctrl x ctrl x
- insan başkalarının neler yaşadığını ve hayattan neler beklediğini öğrenir, yaşadığı her şeyin, kendisi çok şanslı ya da şanssız biri olduğu için değil, sadece insan olduğu için başına geldiğini düşünür. bunu bilmek sıkıntıdan kaçınmaya pek yardımcı olmasa da, kendimizi katlanabileceğimiz ve üstesinden gelebileceğimiz durumlarda bulmak açısından çok işe yarar.
__

- bir şiirde terk edilen kız ölür, bir diğerinde sadık sevgili boğulur veya aceleyle yüzerek sevgilisine kavuşmadan önce köpek balıkları tarafından parçalanır; gray gibi bir şair bir köy mezarlığında yere uzanıp bilinen şarkıları tekrar söylüyorsa, çok sayıda melankoli meraklısını etrafına toplayacağından emin demektir
__

- ne yapalım, gerçek hayat bazen pırıltısını öyle kaybediyor ki, zaman zaman hayal ürünü denen cilayla yaşamın parlatılması gerekiyor.
__

- gün boyunca ay ışığını bekliyorum,
sonra da akşam, odamdan çıkamıyorum.

ne uğruna uyandığımı,
ne uğruna uykuya yattığımı biliyorum.
__

- mutlu insanlar tanıdım.
bunlar, sadece ne iseler, o oldukları için mutluydular.
__

- sanki tüm hayatım boyunca, yanlış melodiyle dans etmiş gibiyim.




yaşamımdan şiir ve hakikat - johann wolfgang von goethe
10 /