kaan ertem

füçır füçır
nasıl öveceğimi bilemediğim büyük karikatür üstadlarındandır. hakkını yemeyeyim yeni nesilden de çok kaliteli ve ileriye dair ışıltısını belli eden karikatüristler var ama benim için ahmet yılmaz ve kaan ertem' in yeri her zaman farklı olacaktır.

hayata bakışımın oluşmasında genelde mizah dergilerinin özelde bu iki güzide karikatüristin payı büyüktür. her şeye eleştirel bakmayı kıllanan adam' dan, absürd durumları yakalayabilmeyi ve gülebilmeyi dengeli beslenme' den öğrendim diyebilirim.

hayata herkesin baktığı pencereden bakmadıkları çok açık. bir kere bu üstadlar türk toplumunu sonuna kadar özümsemişler ve her ayrıntıyı irdeleyebilecek zekaya da sahipler. bilmiyorum okutuluyordur belki ama eserlerinin sosyoloji derslerinde okutulması lazım. benim diyen sosyologlara taş çıkartırlar tespitleriyle. leman' ı şu an sırf bu ikisini okuyabilmek için alıyorum. seviyorum çok abileri! vallahi kelimeler kifayetsiz kalıyor, çok iyi anlatamadım ne kadar saygı duyduğumu! büyüksünüz!
tequto tequto
hakiki eski komik ağbilerden bir çizer. ne kadar övülse az. piyasadaki pek çok çizerin bu ağbiden etkilendiğini kim inkar edebilir.
dale nunes dale nunes
cok üzüldüm. ülkede bir sürü zebani 80'i 90'ı görürken, onun bu yaşta hayatını kaybetmesi cok anlamsız oldu. mizah dergilerini takip ettiğim zamanlar en cok kaan ertem'in karikatürlerine gülerdim.

onun ölümüyle birlikte erdener ve erkut abi, zıcan adam, ezik şarkıcı altuğ, 2001 feza fatihleri ve nice kahramanı da yetim kalmış oldu.
caracal34 caracal34
ezik şarkıcı altuğ,erdener abi, zıçan adam, erkut abi, ne işim var burda adamı tunç, kendi kendini yiyen adam gibi efsane tipleri yaratmış kaan ertem'i kaybetmişiz. çocukluğum ve gençliğimin usta mizahşörü diyecek söz bulamıyorum. gözlem yeteneği o kadar gelişmiştir ki sokağın diline çok hakimdi. özellikle kırsaldan kente göçmüş lümpen proletaryanın yaşadıklarını çok iyi çizerdi kendimizi bulurduk içinde. umut sarıkaya ve cihan ceylan çizimlerinde onun izlerine rastlamak mümkün. zaten umut sarıkaya gibi gözlem yeteneği üst düzey bir karikatüriste hocalık yapmıştı zamanında. güle güle güzel insan. erkut abi gibi bir tiplemeyi hele hiç unutmayacağım.
göçebe tosbağa göçebe tosbağa
leman kulturde yillar once calisirken, onu ilk gordugumde o karikaturleri cizen kisinin o olduguna inanamamistim.
yine sessizce kalkti gitti demek.
birer birer bulusuyorlar orada.
isiklar icinde uyusun.
telmessos telmessos
ezik şarkıcı altuğ diye bir karakteri vardı, dönemin pop müzisyenleriyle dalga geçerdi. bir de zıçan adam vardı. bunlar, l-manyak dergisinde tek sayfalık 7-8 kareden oluşan kısa hikâyelerden oluşurdu. leman dergisinde de haftalık çizdiği tiplemeleri olurdu. öğreten adam ve oğlu serisi iyiydi. kaan ertem, leman ekolünün önemli temsilcilerinden biriydi. ölümü mizah dünyası için kayıptır.
dersaadette yalınayak dersaadette yalınayak
ezik şarkıcı altuğ, zıçan adam, efendi çocuk tanzer'in gündüz düşleri, erdener abi, kolpaçino ve diğerleri.

ergenliğimin, ilk gençliğimin bir parçası gitti adeta. benim o çağlarım annemin çektiği sonu gelmez rahatsızlıklarla geçti. tüm o patlamaya hazır endişe, korku, üzüntü, çaresizlik kumkumasında ne alkole sığındım ne uyuşturucuya, ne sigaraya... sığındığım tek yer mizah dergileriydi. kaan ertem belki de onların arasında en özel bir yere sahipti.

uzun zamandır böyle tuhaf hissetmemiştim. aslında uzun süredir aklıma dahi gelmiyordu. normalde çok etkilenmem böyle şeylerden ama tüm o tiplemeleri, onları okurken gülmelerim, o zor zamanlar, hissedilenler, yaşananlar, hepsi bir araya geldi resmigeçit yapıyor aklımda.

allah rahmet eylesin. bir gencin tutunduğu bir dal olduğunu bilmiyordu dahi. ne desem bilmiyorum. gerçekten üzgünüm.