kamp yapmak

tazmanya canavarının babası tazmanya canavarının babası
güzel olduğu kadar tırsıtıcı ve rahatsız edici de olabilen aktivite. özellikle tek başınıza bir ormanın içinde, medeniyetten kilometrelerce uzaktaysanız.

çok değişik yerlerde, bazen günlerce tek bir insan görmeden kamp deneyimi olan birisi olarak göze almanız gerekli birkaç kaçınılmaz zorluğu yazayım:

- uzun bir yürüyüşte, ya da tırmanışta çantayı hafif tutmak için asla yeterince rahat edecek techizatı yanınıza alamıyorsunuz ve çadırda uyumak asla evdeki yaylı yatakta uyumakla aynı konforda değil. "konforsuz"
- özellikle tek başınızaysanız şunu bilin gündüz ortalıkta pek görünmeyen hayvanlar hava kararınca gezinmeye ve yiyecek aramaya başlarlar. domuzlar, çakallar, tilkiler, kurtlar, baykuşlar,ayılar,yılanlar ve binbir çeşit böcek, hatta o sevimli ağaçlar bile sanki gece canlanır ve kızgın kızgın konuşmaya,hareket etmeye başlar. çadırdan çıkmadıkça veya bir insan tarafından görülmedikçe başınıza bişey gelme ihtimali çok çok düşük olsa da "tırsıtıcı"
- sabah kalktığınızda ağaca bağladığınız ayakkabınızın tekinin çalınmış olması(ilginç kokusu nedeniyle olsa gerek), kurusun diye astığınız çamaşırlarınızın yağmur-fırtınayla ıslanması, oraya buraya uçması, gene ağaca astığınız yemeğinizin talan edilmiş olması gibi kötü süprizlerle "sinir bozucu" olabilir.
bu başlıktaki 61 giriyi daha gör