kim olduğunu bilmediğim komşu

güse güse
kim olduğunu bilmediğim ama garaja her giriş çıkışta kendisini hep saygı ve sevgi ile andığım komşu.

taşındığım binaya 2015'te taşındım. binanın yeni bina olmasından mütevellit herkes birbiriyle tanıştı ve ben 2018 yılına kadar kendi binamdaki hiçbir komşumdan bir nezaketsizlik görmedim, hepsini yürekten sevdim. ayrıca 2012-2015 arasında oturduğum apartmanımdakiler de hakikaten iyi insanlardı. ancak o apartmanda biz göçmenler apartman sakinlerinin yarısını oluşturmaktaydık.

2018 ile birlikte apartmana bir sihirli değnek değdi ve herkes farklı sebeplerle taşınmaya başladı. inanır mısınız 10 daire var ve ilk taşınanlardan bir tek biz kaldık.
yeni gelenler gelmeye başladı. biz her zamanki nezaketimizi koruyoruz. ancak ilk seferki tanışma faslı olmuyor haliyle. biz şuyuz diyemiyoruz. hakkımızda bilinen sadece türk olduğumuz.

ama yeni gelenlerin soğukluğu da hissediliyor. özellikle bir komşum var evlerden ırak. bir de bir genç var, bakınız bunu görünce içimdeki insanlığın çekildiğini hissediyordum. öyle psikopatça bakıyor. neyse ki harry potter'ı sürekli tekrar tekrar okuyordum ve tüm büyüler aklımdaydı. sağlam bir patronusum vardı. kendimi koruyabiliyordum.

bir gün garajdan apartmana girerken bir baktım kapıların birine bir şeyle gamalı haç kazınmış.
işte o an benim almanya'yı kalben terk ettiğim an dostlar.
düşünüyorum düşünüyorum, apartmanda kimseye konduramıyor, yakıştıramıyorum. olamaz böyle iş. tek göçmen biziz bunu da belirteyim. alenen bize yapılmış. lakin garaj kapısı ve ortak kapı.

ciddi bir kira ödüyoruz. ben türk mahallesinde oturmuyorum ve o zaman türklerle görüşmüyordum.
arkadaşlar o an, benim türklerle muhatap olma kararı verdiğim andır. anladım ki türk'ün türk'ten başka dostu yok. kırıldım. inanır mısınız insanlar neden türk mahallesinde oturuyor anladım. onlar kolonileşmiyor bence, kolonileştiriliyor. ve biz kolonileştirilememiştik.
yalnızdık.

girip çıkarken sürekli buna bakıyordum, kapı kolunun üstüne tam göz hizasına kazınmış. ( hala duruyor, kazınmış çünkü) elimde değil. sonra bir gün bir şey oldu. birisi bunu görmüş, sinirlenmiş ve üstünü kazımıştı. şahsımıza ait olmayan şeyleri, şahsımıza ait olanlardan daha iyi korumayı bilen insanlar olarak biz yapmamıştık. bu demekti ki apartmanda kim olduğunu bilmediğimiz çok iyi bir komşu vardı.

o an insanlığa bir kere daha inandığım an. bu ikisi de hala garaj kapısında duruyor. benim için biri laneti diğeri iyiliği simgeliyor.

kim olduğunu bilmediğim komşu ise yüreklerde yaşıyor…