kitap okumak

58 /
pink flamingo pink flamingo
hepimiz karanlıkta yol almaya çalışan yalnız gemileriz aslında. kitap okurken yakınlardaki diğer gemilerin ışıklarını görmek gibi bir şansa sahip oluruz. bu da kendi tercihimizle veya tamamen isteğimiz dışındaki yalnızlığımızdan bir parça kurtulmamızı sağlar.

yazmak yüzünü açmaktır, okumak yüzünü gizlemek. biz okurken, bize yüzünü açanlara eşlik ederiz. bu eşliğin tadına vardıkça da yalnızlığımızı paylaşmak adına yaptığımız eylemi yapabilmek için yalnız kalmaya çalışırız. bu paradoksun da en güzel yanı, kitap okurken yalnızlaşırken zihnimizin kalabalıklaşmasıdır. zihnindeki bu kalabalığı seven herkese iyi okumalar.
istanbulbeyi istanbulbeyi
geçen hafta karar almıştım. artık kulaktan dolma yaşayacağım ölçüyü kaçırdım bu konuda diye. dayanamadım sait faik'in bir öyküsünü aldım. türk ustalara saygılar.
polya polya
"bir kitabı okurken geçen iki saatin, ömrümün birçok senelerinden daha dolu, daha ehemmiyetli olduğunu fark edince, insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım."

sabahattin ali
58 /