kitaplardan alıntılar

ferrarisi olmayan adam ferrarisi olmayan adam
korkmuyordu.
"şimdi ben ona yokum. olsun. uykudaki yokluk gibi bu, geçici. uyanınca ona daha çok varım. bugün kimse gelmese. ressamlara açık havayı öğütleyen ben, geçen gün o iki çocuğu kovdum. yaptığına değil, ona bakıyorlardı. neden başlamıyor? öyle rahatım ki, demişti, bu resmi bitiremeyeceğim. bitirmesin, daha iyi. bir sanatçının en güzel eseri hiç bitmeyecek olanı değil mi? bütün bakanların 'işte kıyısında iki insanın seviştiği birdeniz' diyebileceği resim hiç yapılabilir mi? i̇çlerinden en anlayışlıları bile, ' bu deniz', derler, ' yeşilimsi maviyle açık mavi boz renkle iyi uyuşmuş. kumlara bir coşkunluk duygusu katılmak istenmiş.' o kadar. resim biterse onu ancak ikimiz anlayacağız. parlayıp sönen şimşek ışığındaki kıyının resmini yapmasını isteyeceğim ondan. burda olmaz. i̇lerde, kışın atölyede. ezgiler dinleyeceğiz. sonra yaz gelecek, sonra kış. hep ikimiz. şimdi ben ona yokum. fırçayı atıp gelse! beni öp dese. eteğinde oynaşan zenci kızlarıyla birlikte çağırıyorum seni. hadi gel, hadi! "

sigarasından uzun bir nefes çekip attı.

yusuf atılgan-aylak adam-yapı kredi yayınları
bu başlıktaki 788 giriyi daha gör