kötüye bir şey olmaması

dünya insanı dünya insanı
inanmayanların çoğunluğunun kızdığı durum.

tamam, bizler bu dünyaya gelirken sorulmadı yaşamak istiyor musun diye ve adalet zaten vaadedilmedi fakat kötülerin yaptıklarının yanlarına kâr kalacak olması ahiret inancı olmayanlar için çok acı verici olmakla birlikte bir o kadar sinir bozucudur. hâl böyleyken inanmak daha bir cazip geliyor insana, en azından ahirette bunun acısını çekecek diye düşünüyor ve benliğini rahatlatıyorsun ama ya yoksa ahiret? neden yapılan kötülükler cezasız kalıyor? neden 'hiç' adil değil? neden insanlar çıkarları uğruna birbirlerini kullandıktan sonra dahi spontane gelişen bir karşılaşma esnasında suratınıza bakarak gülebiliyor ve düşük yüzünüze istinaden 'iyi misin?' gibi pişkin sorular sorabiliyorlar. çok da siklerindeymişsiniz gibi.

belki de rahatlamak için inanmak yerine 'neden' sorusunu lügattan çıkarmak gerek..