lakap göklerden iner

kır bahçesi kır bahçesi
eskiler din alimleri edebiyatçılar lakabın göklerden indiğini der.insana allah nasip ayan eder.o diğer insana o lakabı koyar.

o lakap genellikle koyulduğu insanların özelliğine uygun bir özelliğini tamamlaması için koyulur.

bana hayatta ilk ve tek koyulan lakab musab bin umeyr (r.a) dan esinlenilerek musab konulmuştu.

musab bin umeyr r.a güzel huylu ailesinin baskılarına rağmen islamı seçip bu uğurda cefalara katlanan sahabe efendilerimizdendi.o efendimiz s.a.s dan rivayetle devrin hem anne hem baba tarafından en zengin gençlerinden biri olduğunu nazlı büyütüldüğünü onun gibi hiçbir gencin yiyip içemediğini söylermiş. o şartlarda bunları reddedip islamı seçti.

anne babasını islama fazla bulaşmasın diye evde hapis tutmalarına rağmen bundan kurtulup islam için kur'an içi öğretmenlik yaparmış.en sonunda da üstüne bir kefen bile bulamayıp öldüğü rivayet edilir.

bunun üzerine efendimiz s.a.s şu ayeti okudu.

"müminler içinde allah'a verdikleri sözde duran nice kişiler vardır. onlardan bazısı sözünü yerine getirip o yolda canını vermiş, bazısı da -şehidliği- beklemektedir. onlar hiçbir şekilde -sözlerini- değiştirmemişlerdir" meâlindeki âyeti (el-ahzâb 33/23)
müsait bir yerde lütfen müsait bir yerde lütfen
din alimlerinin bu ifadeyi kullanması doğru değildir çünkü allah, zamandan ve mekandan nezih bir şekilde her yerdedir. göklerde aranması, gök tanrı inancının kalıntılarıdır.


eski türklerde çocuk doğar, bir meziyet gösterene kadar isimsizdir, meziyetinin karşılığında ismi verilir, dedem korkut ata bu hususta iyi bir kaynaktır.

soyadı kanunu'na kadar lakaplar bu işi görmüş, soy isimleri seçilirken birçok aile lakabını soyadı olarak kullanmaya devam etmiştir.

islam inancında isim verilirken dinî açıdan önemli bir insanın ismi olması, çocuğun ismiyle bütünleşmesi (isim- kader tecellisi), dirilirken talkında o isimle dirilmesi amaçlanmıştır ki göbek adı da diyebiliriz sanırım.


günümüzde çocuğuna iki isim koyan bazı insanların çocuklarının bir ismi dinî, diğeri dünyevidir ve bazı kesimler dinî ismi kimliğe yazdırmaz, tuhaf şeyler...

lakap da kimi zaman kazanılmış kimi zaman da alaycı dahi olsa dillere pelesenk olan bir hikayeye sahip olabilir.