liebestod

3 /
a shakespearean atheist a shakespearean atheist
"wagner'in tristan akorundaki bu benzersiz tatminsizlik ve çözümsüzlük hissi, armonik bir bilinmezlik denizi yaratır; arnold schoenberg'in de belirttiği gibi; inanılmaz bir uyum yeteneğine ve anahtar katmanlar arasında aslında bağımsız olmayan bir başıboş gezinme fenomenine yol açar; tıpkı, kötüye kullanabileceği ve kafa karışıklığı yaratabileceği zaaflar bulmak için keşfe çıkmış casuslar gibi; tıpkı, kendi kişiliklerini teslim etmeyi başlı başına bir amaç haline getirmiş hainler gibi."

timothy judd, the listeners' club.
a shakespearean atheist a shakespearean atheist
"prelude'ün ikinci dizisinde ilk kez ifade edilişinin üzerinden yaklaşık olarak dört saat geçtikten sonra, tristan akoru için nihayet kalıcı ve tatmin edici bir çözüm gelir.

tüm bunlar, wagner'in tristan ve isolde'undaki, ilhamını schopenhauer'dan alan, o efsanevi, tatmin edilmemiş arzu ve ölümdeki tatmin temalarını yansıtıyor."

timothy judd, the listeners' club.
a shakespearean atheist a shakespearean atheist
"wagner, tristan ve isolde'da, gündüzün gerçek dünyası (bir tür hapishane) ile gecenin özgürlük alemi arasında tam bir karşıtlık kurar.

bestecinin kendisi, eserini bir tür nirvana özlemi olarak tanımladı."

timothy judd, the listeners' club.
a shakespearean atheist a shakespearean atheist
"wagner'in tristan ve isolde'unda, iki aşığı zina etmeleri için birbirlerine çeken o ihtirasın sürekli gerilen yayı üçüncü perdenin son anlarında nihayet serbest kalır; liebestod ile.

ölümle birlikte yok oluştan hemen önce bütün bu emeklerin hasadı ve sonsuz bir haz gelir."

timothy judd, the listeners' club.
3 /