manisa ruh ve sinir hastalıkları hastanesi

giriniz kaydediliyor

işlem bitince otomatik olarak girinize yönlendirileceksiniz. hoşunuza gitmeyen bir şey varsa girinizi daha sonra düzenleyebilir veya tamamen silebilirsiniz.

girinize bir görsel eklemek için dosya veya dosyaları buraya bırakın
dosya(lar) otomatik olarak yüklenecektir.

(bkz: ) `` TR CC:bu fonksiyonu kullanarak girinizi doğrudan seçmiş olduğunuz sosyal platformda da yayınlayabilirsiniz
desmodus rotundus
manisa'nın belki de türkiye'nin en manyak hastanesidir.. evet efendim manyak. neden? çünkü içindeki doktorlarda delirmiş durumdadır.. adama derdinizi anlattığınızda karşınızda gülmeye başlamaktadır. baştan aşağı deli yeridir. neyse efendim bu güzide mekan hakkında ufak bir anımı anlatmak istiyorum sadece..

günlerden bi gün.. annem şehir dışında, malum kardeş üniversitede. evde babamla beraber kalıyoruz.. artık can sıkıntısı had safhada. diyor ki peder: "şu şunun çocuğu evde tekmiş. sen de gidersin. hem o da sıkılmaz. konuşursunuz". artık ne konuşacaksam.. neyse ben papuçları yağlıyorum, giyinip çıkıyorum evden. araba ile gidilen yolu hafızamda canlandırıyorum. "yürüye yürüye bulurum yav" diyorum kendi kendime. nah! başlıyorum yürümeye bak şimdi aklıma mavi sakal'dan başladım yürümeye şarkısı geldi. ehe öhöm. neyse işte gidiyorum ben. şuradan sağa dönücem şuradan sola derken çarşıdaki bir kaç işimi hallederek kuyruğuna teneke bağlanmış kedi misali yürümeye devam ediyorum.. yol bitmek bilmiyor. içime bir korku düşüyor. ilerle yawrum bulursun elbet tesellisi ile devam ederken turgutlu yoluna doğru gittiğimi fark ediyorum ve şrank! karşımda garnizon komutanlığı. yuh! "nasıl geldim lan ben buraya?" cümlesi pek birşey ifade etmiyor.. "neyse madem şuradan sola dön devam et varırsın eve" diyorum. bir kaç adım sonra o da ne lan hayatımda hiç görmediğim manisa ruh ve sinir hastalıkları hastanesi.. ajfkasldfnjldnfl.. hastanenin önünde mendilci çocukların sırf mendillerini satmak için yüzlerine verdiği o kekremsi ifade bürünüyor. ama ben mendil satmıyorum ki. göt kadar şehirde kaybolmanın burukluğu bu. küfürler ede ede hastanenin önünde incelemeler yapıyorum sonra yine o malum telkinlerle yola devam ediyorum. gururumu yere vurdurmamak içinde yol sormuyorum. ama sonunda dayanamayıp sevgilisi ile öpüşen bir kadına çekinmeden devlet hastanesini soruyorum. beraber yol almaya başlıyoruz.. hastanenin oraya geldiğimde geçen zaman ve üstümden geçen 234243 tonluk yorgunlukla eve varıyorum. bir bardak su ve uyku..
yazarlara mesaj atabilmek için çekirgelik seviyesini geçmeniz gerekir
gramadevate
nam-ı diğer, sarı bina .

küçükken şizofren bir yakınımı ziyarete gittim, sağolsun babam yaşımın küçüklüğünü önemsemeden tuttu elimden götürdü (gerçi o da gençti o zamanlar sigara bile içiyordu, göbeği de yoktu). kapıdan girmemizle;

"abi bi sigara versene"

"abi para versene" gibi cümleler savrulmaya başladı etrafımızda.

babam paketini çıkartıp eline aldı, benim elimi tutmadığı eliyle sebil misali bütün delilere tutuyordu. sigara kullanma oranı epey yüksekti, "sigara içmeyen deli yoktur / sigara içenler biraz da olsa delidir" gibi genellemeler yapmama sebeb olmuştu o yaşta. neyse ziyaretimiz bitti büyük ağaçlı bahçeden geçerek ayrıldık oradan.

yıllar sonra geçen sene, ismini vermek istemeyeceğim 21. yy'ın klasik delililklerinde birisinin şikayetleri ile uğradım hastaneye. girmeden önce önünde bir sigara yakıp etrafı kesmeye ve sanki bir yakınım için oradaymışım gibi yapmaya başladım. aklıma ufakken ki sigara ile ilgili genellemeler geldi ve gülümsedim. hastane çok modernleşmiş ve gözümdeki sarı bina imajı yıpranmıştı. poliklinik kısmı ayrılmış, manisa'daki bütün (deli doktoru diye tabir edilen) psikolog ve psikriyatrlar aynı yerde toplanmışlar.

veronika ölmek istiyor adlı romanı okurken sahneler çok güzel canlandı kafamda, çünkü sarı bina'ya iki kez uğramışlığım vardı.
yazarlara mesaj atabilmek için çekirgelik seviyesini geçmeniz gerekir
thorax
bende çesitli hastanelerde 5 kez psikiyatri servisinde yattım sağlıkçı olmama ragmen kafayı yiyiyodum baya duzeldim fakat tuhaf hareket ve düsüncelerim var manisaya hiç gitmedim zaten genelde oraya agır vakalar gidiyor insan orada uyuyamaz abi ne olacagını kestiremezsin beyinde olusan bozulmalar kişiyi delirtiyor psikiyatristlerin verdiği hapçıklarlada düzelenini pek görmedim psikolojik hastalıklar genelde kronik devamlı yenileyici hap atarsın uyusursun tekrar atarsın uyusursun ama hastalık değişmez ekt yaparlar biraz malllasırsın bena ekt yapmadılar abi dopamin nöronefrin serotonin ve daha bilinmeyen bir çok sey bozulmuş psikiyatra konusursun oda ne bozulmus bilmiyor al bu hapı olmadı bu hapı olmadı göte iğne depo iğneler ama yinede beyinde kaçak olduğundan bi türlü düzelemezsin esas deliler tedavi olmaz yada zorla olurlar tıbbın çok gelişmesi lazım onemli olan hastanın ne kadar agır olup olmadığı örneğin ben çok agır değilim ama genede dünyadayken cehennemi yasadığımı dusunuyorum allaha dua etmekten baska caremiz yok artık ilaçlara ve doktorlara güvenim kalmadı 4 yıldada harcadığı bir kac bin tl cabası onemli olan kontrolu ele alıp rahat relax olmak kafaya takmamak bende bir deliyim allah tüm deli arkadaslarıma yardımcı olsun ozellikle 3 harflilerden uzak tutsun
yazarlara mesaj atabilmek için çekirgelik seviyesini geçmeniz gerekir
modapar
bende çesitli hastanelerde 5 kez psikiyatri servisinde yattım sağlıkçı olmama ragmen kafayı yiyiyodum baya duzeldim fakat tuhaf hareket ve düsüncelerim var manisaya hiç gitmedim zaten genelde oraya agır vakalar gidiyor insan orada uyuyamaz abi ne olacagını kestiremezsin beyinde olusan bozulmalar kişiyi delirtiyor psikiyatristlerin verdiği hapçıklarlada düzelenini pek görmedim psikolojik hastalıklar genelde kronik devamlı yenileyici hap atarsın uyusursun tekrar atarsın uyusursun ama hastalık değişmez ekt yaparlar biraz malllasırsın bena ekt yapmadılar abi dopamin nöronefrin serotonin ve daha bilinmeyen bir çok sey bozulmuş psikiyatra konusursun oda ne bozulmus bilmiyor al bu hapı olmadı bu hapı olmadı göte iğne depo iğneler ama yinede beyinde kaçak olduğundan bi türlü düzelemezsin esas deliler tedavi olmaz yada zorla olurlar tıbbın çok gelişmesi lazım onemli olan hastanın ne kadar agır olup olmadığı örneğin ben çok agır değilim ama genede dünyadayken cehennemi yasadığımı dusunuyorum allaha dua etmekten baska caremiz yok artık ilaçlara ve doktorlara güvenim kalmadı 4 yıldada harcadığı bir kac bin tl cabası onemli olan kontrolu ele alıp rahat relax olmak kafaya takmamak bende bir deliyim allah tüm deli arkadaslarıma yardımcı olsun ozellikle 3 harflilerden uzak tutsun
yazarlara mesaj atabilmek için çekirgelik seviyesini geçmeniz gerekir
instela

instela ile kendinizi özgürce ifade edebilir ve yazdıklarınızla anında binlerce kişiye ulaşabilirsiniz

üye olmak yalnızca saniyeler alır

zaten bir hesabınız var mı? giriş yapın