menekşe

şiirbaz şiirbaz
çocukluğumun en önemli figürlerinden birisidir.

babası çiçekçi olan çocuklar bilirler, doksanlı yılların en çok sevilen bitkisi menekşedir. bu nedenle de aşağı yukarı her evde, envai renkte menekşe yetiştirilirdi. balkonunun bir kısmına toprak döktürüp, orada ufak bir bahçe havası veren bile vardı.

en çok mor menekşeyi severdi teyzeler. bizim dükkana gelir ve menekşe için "stil" alabilir miyim derlerdi. stil olarak bir yaprak alınır ve toprağa dikilirdi. eğer tutarsa, bir yapraktan yeni bir menekşe çıkardı. tabi, çiçek açana kadar beklemek gerekli.

bizim evde 10'a yakın menekşe vardı ve pek çoğunun yaprakları gün be gün azalırdı. zira, komşular hep stil almak için gelirdi bize. sonunda annem dayanamadı ve menekşeleri dükkana gönderdi. o zamandan beridir, kaktüs gibi bambu gibi bitkiler besliyoruz ki komşular dadanmasın...

şimdi menekşenin yerini bambu almıştır bir de. (bkz: bambu) kendimizden başka bir canlıya vakit ayıramadığımızı çok da güzel özetliyor bu değişim. menekşeler her gün su ister, ilgi ister... oysa bambu'lar sadece su ile beslenirler ve evin bir kenarında uzunca bir süre bakılmadan durabilirler.
bu başlıktaki 29 giriyi daha gör