michel fugain

alfredhitchcockunbeynininkaranlıkdehlizleri alfredhitchcockunbeynininkaranlıkdehlizleri
artık ne yazık ki kimse böyle sevip sevilmiyor fugain dayı. bir ben kaldım ortasında gecenin avutulmayan ben. wallahi biz o zamanları özledik.
üşenmedim sizin için tercüme de ettim.



bu güzel bir roman, güzel bir hikaye
bugünün romansı
sislerin arasında evine dönüyordu
o (kız) ise midi*'ye iniyordu
yolun kıyısında karşılaştılar birbirlerine
tatil yolunda

şüphesiz şanslı bir gündü
avuçlarının içindeydi gökyüzü
tanrı'nın hediyesiydi
o halde neden yarını düşünelim

büyük bir buğday tarlasına saklandılar
kendilerini akıntıya bırakarak
birbirlerine yeni başlayan hayatlarını anlattılar
daha çocuktular, çocuk
kendilerinin bir yol kıyısında bulmuş çocuklardılar
tatil yolunda
şüphesiz şanslı bir gündü
avuç ayalarında gökyüzünü karşılıyorlardı
tanrıyı kucaklar gibi
yarından konuşmayı reddederek

bu güzel bir roman, güzel bir hikaye
sislerin arasında evine dönüyordu
sabah olduğunda birbirlerini terk ettiler
şanslı gün bitmişti

her biri kendi yoluna koyuldu
bir el işaretiyle tanrı'yı selamlayarak

sislerin arasında evine döndü
kızsa aşağı indi

güzel bir roman, güzel bir hikaye''