nihavent

director director
sokaklar tekin değil kitabından bir altay öktem şiiri.

dudağından sızan kanı eğilip öpüyorum
eğilip diyorum çünkü çok altındasın kuşların

tam alışmışken azgın fırtınalara, sulara
birden yapayalnız kalıyorum batmayı huy edinmiş
eski, frapan bir sandalın kollarında

senle sevişince ölü bir kış gibi kimsesiz kalıyorum
hem ölü hem de gömülmüş gibi bir adamın koynuna
üstelik çürük kalabalıklar taşımış sanki tabutumu
eğri omuzlarında

konuşmak suçlu kılıyor bizi tarihin önünde
önünde diyorum çünkü arkası olmaz hataların

kimsenin kimseye söyleyecek nihavent
bir şarkısı bile yok nasıl olsa